Kelimeler bazen kendi anlamlarının dışında kalır. Ben bu yüzden "Dil ile anlatamam." diyen Yaşar Kemal'i, "Derdimi kimseye vermek istemem." diyen Gülten Akın'ı anlarım.
Pavese'in : "Yaşanacak bir yaşam vardır. Binilecek bisikletler var, yürünecek yaya kaldırımları ve tadına varılacak güneş batışları vardır.” dedikten sonra bir vedaya sürüklenmiş olması tüm ezberimi bozuyor.
Defalarca kaybetsen de doğruların yanlışa evrilmez. Kendini anlatmaktan başka yolun yok, gücün bu. Dünyada tek kalsan da senin doğrun senindir. Fikrini, iradeni bu kadar basite alamazsın.
Sayın @kilicdarogluk, ben ülkemi neden terkettim biliyor musunuz?
8 yaşımdaydım, ilkokul öğretmeni "yaramazlık yapıyor"um diye beni dinlene dinlene saatlerce dövdü. Anam sağlık ocağına günlerce sırtında taşıdı. Çok sonra öğrendim; yaramaz değil, otizmliymişim!
Derin bir öfke, derin bir utanç kaplıyor her yanımı. Her gece, her sabah, her akşam. Durup dururken , bir an başka bir şeye dalıyorken... yakalıyorum kendimi. Dalma, öfkelen, utan diye.
Neyi not ediyorsunuz hemşehrim?
İnsanların acısını görmezden geliyorsunuz,öfkelerine öfkeyle,parmak sallayarak,hakaretler ederek karşılık veriyorsunuz?
Yazıklar olsun size hemşehrim…
Beni de not edin…