Göğsünde kurnaz bir sancıyla ufaladığın o kaldırımları yerinden söken öfkene ne oldu! Anlatsa hadi, çıldıran göz bebeklerinin ufku tokatlayan bakışlarıyla, cehennem dediğin o çıtkırıldım hikayeyi...
Demek o iğrenç ağırlık senin de içine çöktü. Hem de her şeyin mümkün olabileceğini haykıran pasparlak güneşe rağmen...
Demek, kahrolmuş yeryüzünde, karmaşanın elleri senin de boğazını sıkıyor şimdi...
Gel, otur hadi, bu ucube kaderi yaşayanların yanına...
Herkes üzüldüğü için üzgün hissetmek empati duygusudur ve maalesef ki maymunda da vardır. Peki insanlığın farkı nedir? İletişim kurmak? Doğru bir dille? Çözüm üretmek? Eğitmek, eğitilebilmek?
Doğru ve yanlış sancaklarının altında karar mekanizmasını kullanabilmek?
@marecaspian Yayında sivil halkı sadece siz konuşuyorsunuz, rakamlara, puntolara indirgememenizden prensip ve kurallarınıza ne kadar bağlı olduğunuzu gösteriyor, tebrikler...