Mimari ve tarih sevenler mutlaka gitmeli gerçekten çok güzeller.. Hem tarihine bağlı hem şehirleşmeyi bu kadar düzenli ve güzel yapabilmeleri takdire şayan, sevildin Moskova 🙂
Kuzucuklarımdan ikinci kez biraz uzun ayrılıyorum şimdiden özledim ama kendime kalma ihtimalim de ayrı bi heyecan. Bakalım Moskova bu mevsimde montsuz beni ne kadar üşütecek 🙂
Telaşın bulaştığı sevgi, dikkat, derinlik, sevinç sessizce yok olur. İyi olan her şey emek, bekleyiş ve sabır ister. 'Çok zamanımız olsaydı keşke' diye dertleniyoruz, sen orada olmadıktan sonra, zamanın ne önemi var?
Sahip olduğun zamanın içinde mevcut olmaya bak.
Gerçek dostluk, hesap kitap mantığını askıya alabilmektir. Faydaya değil, birlikte iyi olma hâline dayanır. Sessiz oturabildiğimiz, aynı hikayeyi defalarca paylaşabildiğimiz insanlardır dostlar. Ve bütün bunları “zaman kaybı” olarak görmemek. Modern dünyanın en nadir sadakat biçimlerinden biri. Bugün birçok insanın yaşadığı derin yalnızlık biraz da bundan kaynaklanıyor: Hayatlarımız bağlantılarla dolu ama aidiyet hissi gittikçe azalıyor. Evet dostluk bazen sadece budur: Hayatın bütün yorgunluğuna rağmen birbirini aramaya, birbirine dönmeye devam eden insanların sessiz sadakati.
Zamanın uçuculuğuna, her şeyin faydaya tahvil edilişine karşı samimi bir direniş.
Zaafım var... Biraz maviye, Biraz içimi açan gökyüzüne, Gözlerimi dinlendiren yeşile, Ruhumu ısıtan güneşe, Sessizce açan çiçeklere, Ve en çok da İçinde kendimi bulduğum manzaralara..
Ne yapalım şimdi? Başörtünü çıkardın aferin, kalbinin temizliği sana yeter mi diyelim, ne diyelim? Bu da modern zihnin matahlığı olmuş. Aydınlanma(!) Ne hikmetse hep dinin farziyetlerini çiğnemekle uğruyor bizimkilere. Avrupa aydınlanırken kiliseyi çiğnedi, bizde islamı çiğnersek çağ atlamış oluruz mu diyorsunuz? Avrupa yanlışından döndü kardeş, akın akın islama giriyorlar nicel veriler bunu söylüyor. Sizin gittiğiniz yoldakiler dönüyor, haberiniz olsun.