بعد از سالها فعالیت در حوزه پوست، بالاخره امتیاز یک کلینیک زیبایی خیلی خوب در اندرزگوی تهران به اسم پیونی هم خریداری کردم که زیر نظر مستقیم خودم اداره میشه.
لیزر رولی و کندلا، فیشال و پاکسازی تخصصی، بوتاکس و فیلر، خدمات پوستی و ماساژ؛ با تیمی که برای انتخابشون خیلی حساس بودم. 🤍
هرروز برای رفتن به باشگاه دوباره باید خودمو جمع و جور کنم، دستمو بگیرم ببرم،
و هرروز انقدری اونجا تلاش می کنم که سختی های روز و کار و جامعه و اطرافم همه محو بشن...
حالا که بحث سوسن چلچراغه باید بگم منم دو سال پیش رفتم زیارت این زیبا و بالای ده سال بود که آرزوی دیدنش رو داشتم
البته اون موقع که ما رفته بودیم به دلیل عدم رعایت شرایط ویژه، در باغ رو بسته بودن ما از پشت پرچین زیارت کردیم...
یک تکه از قلب من تا همیشه اونجاست
«سوسن چلچراغ» تا جاییکه میدونم تنها گونهی لیلیومی در جهانه که در ایران یافت شده، در دامنههای داماش. هزاران ساله در این منطقه دووم آورده و یجورایی این ظریف زیبا، فسیل زنده محسوب میشه. این آقا یکی از آرزوهای من عاشق گیاهشناسی رو زندگی کرده.
چرا دلم میخواد وقتایی که بی امیدم ارباب حلقه ها ببینم؟
چون مغزم میخواد یکی بهش یاد آوری کنه این سیاهی نمی مونه و چیزای خوبی هم هست که ارزش ادامه دادن دارن...
Sam: It’s all wrong By rights we shouldn’t even be here. But we are. It’s like in the great stories Mr. Frodo. The ones that really mattered. Full of darkness and danger they were, and sometimes you didn’t want to know the end.
Those were the stories that stayed with you. That meant something. Even if you were too small to understand why.But I think, Mr.Frodo, I do understand.I know now. Folk in those stories had lots of chances of turning back only they didn’t.Because they were holding on to something.
بعد از دماوند به پاخام قول دادم براشون کفش خوب بخرم
الان دوسال ازون موقع می گذره و من فکر می کنم با این قیمتا اصلا چقدر اوکیه آدم برای کوهی که شاید سه بار در سال تفریحی بره هرینه کنه :(