بعضی آدما فقط زنده ان. با کسی رابطه ندارن. هیچ کراشی هم ندارن. از یه اپ به اپ دیگه اسکرول میکنن بدون اینکه کسی باشه باهاش حرف بزنن. میرن سر کار، برمیگردن خونه، غذا میخورن، میخوابن و روز بعد دوباره میرن سر کار.
ترجیح میدم دیگه با آدمهایی ارتباط داشته باشم که بهم اضطراب و احساسِ کمبود ندن، امیدم رو نگیرن و منو با کسی مقایسه نکنن. در واقع به این نتیجه رسیدم که آرامش، حاصلِ انتخابِ آدمهای درستِ زندگیه.