En zor dönemini tek başına atlattığında, içinde bir şey değişir. Sessizce kendi düşüncelerinle kalmayı, belirsizliğe rağmen yoluna devam etmeyi öğrenirsin.
Biri sana hayalini satar, ama ilişkiyi taşıyamaz; bağ ister, bedel istemez ve tam da o noktada vazgeçmek bir kayıp değil, insanın gözlerini acıyla açtığı bir uyanıştır…
Seni üzenlerle mücadele etmek yerine onları sessiz, sedasız, kinsiz ve intikamsız terkedebilirsin. Mücadele ederek elde edebileceğinden daha büyük bir zafer kazanırsın.
Kırıldığın yerden güçlenebilirsin ama önce o yarayı inkâr etmemen gerekir. Görmediğin hiçbir acıyı dönüştüremezsin. Yüzleşmek cesaret ister ama iyileşmenin kapısı orada açılır. Kaçtığın şey seni yönetir, baktığın şey seni değiştirir.