Bir noktadan sonra anlaşılma çabasını bırakıyorsun. Kimin seni nasıl gördüğü, hangi kalıba soktuğu ya da hakkında ne düşündüğü önemini yitiriyor. Çünkü insan kendini en çok başkalarına anlatmaya çalışırken kaybediyor. Sessizliği seçmek bir kaçış değil, kendine dönüş yolculuğudur.
Hayat, nefes almakla ölçülmez; hissettiğin anlarla anlam kazanır. Acı, bir öğretmendir; sevgiyi ve sabrı öğreterek bizi büyütür. Vedalar, son değil; sonsuzluğa açılan kapılardır.
Ana okulundan itibaren şu dersler verilmeli
- Görgü, nezaket
- Üslup, düzgün iletişim kurabilme
- Empati yapabilme
- Başka hayatlara saygı duyma
- Doğayı koruma
- Hatasını kabul edebilme, pişkin olmama