109 yıl sonra yeni Ekimlere hazırlanıyoruz!
Bu yıl Ekim Devrimi’nin yıldönümünü, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen bir karanlığın içinde, “büyük insanlığın” bir kez daha ayağa kalkacağının ilk işaretleriyle karşılıyoruz.
Dünyanın doğusundan batısına halklar, kendilerine dayatılan yoksulluğa ve belirsizliğe, sömürüye ve siyasi baskılara karşı şimdiden harekete geçti. Avrupa’da, Asya’da ve Amerika kıtasında farklı toplumsal kökenlerden milyonlarca genç ve emekçi kol kola giriyor, hakları için sokaklara çıkıyor, kapitalizmin karanlığına karşı direniyor. Biriken öfke kimi zaman seçim sandıklarında, kimi zaman yolsuzluğa batmış siyasetçilere karşı yükselen protestolarda kendini gösteriyor.
Kuşkusuz halkların bu öfkesi ve direnişi, egemen sınıfların tuzaklarıyla karşılaşacak, nice badirelerden geçecek ve ciddi sınavlar verecek. En önemlisi, her ülkede kendi siyasi öncülerini ve programlarını bulması, bunların etrafında örgütlenmesi gerekecek. Hayır, henüz kapitalizmi tarihin çöp sepetine gönderme anında değiliz. Ancak tarihin sıçramalarla ilerlediğini biliyoruz. Bu bilgi bize insanlığın her an büyük gelişmelerin eşiğine gelebileceğini söylüyor.
Birinci Dünya Savaşı’nın karanlık yılları da insanlık için daha kolay değildi. Ancak o karanlığın içinde yeni bir devrimci dönem mayalanıyordu. Kapitalizm o gün de sömürünün, sefaletin ve barut kokusunun ortasında kendi kuyusunu kazıyor, toplumların kaderlerine razı gelmeyip başlarını kaldıracakları anın koşullarını hazırlıyordu.
Bugün de benzer bir süreçten geçtiğimizi artık herkes hissediyor.
Boğazına kadar yolsuzluğa batmış, halkın küçük birikimlerinin üzerine utanmazca yatmaya kalkışmış siyasetçiler; sömürdükleri insanlara her türlü hakareti ve zulmü reva görmüş, arkalarından tek damla gözyaşı dökülmeyen patronlar bu düzenin istisnaları değildir. Kapitalizm çürümenin ve çürütmenin son aşamasını yaşıyor. Önümüzde, bu gerçeğin milyonlarca insan tarafından kavranacağı bir dönem açılıyor.
Savaşın, açlığın ve onulmaz yaraların ortasında, halkların şölenini bir kez daha kutlayacağımız günler yaklaşmaktadır. Yeni dönemin hızlanan sınıf mücadelelerinin önümüze koyduğu görevleri, Ekim Devrimi’nin eşsiz deneyimini arkamıza alarak, büyük bir heyecan ve soğukkanlılıkla üstlenmeye hazırız.
Ekim Devrimi’nin yaratıcılarına, insanlığın önüne bir daha aşağısına düşülmeyecek yeni bir eşik koyan devrimcilere selam olsun!
İktidar medyasından ABD seçimlerini okuyorum da... Abdülkadir Selvi'ler, Hande Fırat'lar hepsi Trump'ın yenilgisini anlatırken öyle bir iştahla cümleler kurmuşlar ki:
-Tencerenin deviremeyeceği iktidar yoktur!
-Bir lider istediği kadar tablo çizsin, seçmen ekonomiyi cüzdanında hisseder.
-Etrafındaki şakşakçılar yüzünden gerçeklikten koptu, hayat pahalılığına hurafe dedi.
-Seçmen güçler ayrılığı, denge ve denetleme istedi!
-Artık liderin rüzgârı seçim kazandırmıyor, lider sonrası dönemin hesaplaşması başladı.
-Halk mı büyük, lider mi büyük... Gördük!
Bak sen şu işe yahu!
AKP'li olsam "Aman Reis duymasın, bunlar örtülü mesajla kime gözdağı veriyor?" diye fena huylanırdım.
Biraz ağır olun, bilinçaltınız böyle fazla mesai yaparsa durumdan vazife çıkaran olur!
İsrail askeri olmayacağız!
ABD askeri olmayacağız!
Polisin engelleme çabasına rağmen yürüyüşümüz başladı. Ankara'dan uyarıyoruz: Ülkeyi sürükleyeceğiniz Yemen macerası en büyük suçunuz olarak tarihe yazılmasın.
@AnkaraTKP
"Bundan 81 yıl önce barış ve güvenliği korumak için kurulan Birleşmiş Milletler bu görevini icra edemez hale gelmiştir, daha doğrusu getirilmiştir” demiş Erdoğan. Bu bilinen gerçek. Peki sebep? ABD başta olmak üzere emperyalist ülkelerin dünyayı kuralsızlaştırdığı neden söylenmiyor?
BM’yi işlemez hale getiren sadece İsrail mi?
Üyesi olduğumuz NATO’nun ülkelerin iç işlerine müdahalesi, işgal girişimleri, çıkarttığı savaşların sorumluluğu kimde?
Gerçek olan şu ki, Birleşmiş Milletleri, bütün zayıflıklarına rağmen, ciddi bir kurum olarak ayakta tutan SSCB’nin varlığıydı. 1991’den sonra kapitalizm hayatın her alanını olduğu gibi, uluslararası düzeni de kaos ve karanlığın içine sürükledi.
Sorun zaten ortada. Önemli olan sorunun kaynağını ve çözümü işaret etmek!
⚠️Trabzon'un Vakfıkebir ilçesinde TOKİ şantiyesinde Ali Eren İnşaat'a bağlı çalışan işçileriz
2 aydır maaşlarımız ödenmedi, verilen sözler tutulmadı. Yüzlerce kilometre uzaktan çalışmak için geldik; ailelerimize, çocuklarımıza para gönderemiyoruz.
📢Kamuoyuna duyuruyoruz: Hakkımızı almak için hem çatıda hem şantiye içinde eylemlere başladık.
Haklarımızı alana kadar mücadele etmeye devam edeceğiz.
Okurlarımıza sözümüz var: soL Haber susmayacak!
İktidarın talebiyle üçüncü kez soL Haber’in X hesabına erişim engellendi.
“Halka yalan söylemek suçtur!” demiştik yola çıkarken, bir adım bile geri atmayacağımızı yeniden ilan ediyoruz.👇
https://t.co/uiWMqV5cfT
Pazar günü Engin Solakoğlu ile
Mudanya Semt Evinde
EMPERYALİZMİN KISKACINDA,TÜRKİYE,KIBRIS VE BATI ASYA’yı konuşacağız.
Bursalı tüm emekçileri bekleriz.
@engin_solakoglu@IlceTkp
İmamoğlu ile başlayan ve birçok belediye ile devam eden operasyonlar, yolsuzluk vardır-yoktur tartışmasından bağımsız bir biçimde, “seçme ve seçilme hakkına müdahale” anlamına geldiği için güçlü bir itirazı hak ediyor.
Şimdi gündemde tarikatlar var. İktidarın motivasyonu aynı olabilir. Ancak eğer AKP’yi iktidara taşıyan ve orada tutan dinamikleri doğru kavrıyorsanız ve azıcık da olsa Cumhuriyet değerlerini önemsiyorsanız, bir kısım tarikata, evet hadi adını koyalım, bir kısım “muhalif tarikata” dönük operasyonlara aynı mantıkla itiraz edemezsiniz.
Tarikatları haber kovalayan gazeteciyle, siyasi partilerle aynı düzleme yerleştirip, “papazı vermeyecektik” türünden öyküler anlatamayız.
Tarikatların topyekun sorgulanması yerine “zaten varlar bari muhalif olanlar ayakta kalsın” yaklaşımının tercih edilmesi, bir kısım muhalif çevrenin neden zamanında ve belki şimdilerde Fethullahçılara umut bağladığını da açıklıyor.
“Sizin tarikat gerçeğini ortadan kaldıracak gücünüz yok, o zaman onlardan iyisini tercih edeceksiniz” türünden yorumlar yapılmakta. AKP iktidarı ile bu şekilde mücadele edebileceklerine düşünenler var demek ki!
Şu anda “iyi tarikat, kötü tarikat” ayrımından en fazla AKP yararlanır, bunun farkındalar mı acaba!
Holdinglerin sömürü çarkından çıkan pis kokular etrafa saçıldığında ya da iktidar bir sermaye grubuna müdahale ettiğinde, “koşun bizimkilere çökecekler” diye çığlık atmak yerine bütün stratejik sektörlerde devletleştirmeyi savunmak nasıl zorunluluksa, tarikatlar bir nedenle gündeme geldiğinde benzer bir talep ileri sürülmesi de zorunluluktur.
Ha “hayal dünyası”nda geziniyoruz değil mi!
Memleketi iliklerine kadar yağmalayan holdinglerin arasından dost, elbirliği ile laikliği yiyip bitirip iktidar ve rant alanlarını kendi aralarında paylaşan tarikat ve cemaatlerden kurtarıcı aramak ise gerçekçi politika!
Bizim hayallerimiz, böylesi bir gerçekçilikten daha akılcıdır, kusura bakmayın.
Süleymancılar, Furkancılar ve karışan kafalar…
TÜM TARİKAT VE CEMAATLER DERHAL DAĞITILMALI, HOLDİNGLERİ DEVLETLEŞTİRİLMELİ!
AKP iktidarının ilk günden bu yana en büyük dayanaklarından biri her zaman tarikat ve cemaatler oldu.
Aynı zamanda devasa holdingler haline gelmiş olan bu karanlık yapılar, yıllarca iktidarın da desteğiyle devletin birçok kritik kurumunda mevzilendiler, büyüdükçe büyüdüler.
Bunun en öne çıkan örneği bilindiği üzere Fethullahçılardı. İktidarı bütünüyle kendi ellerine almak istediklerinde yaşananlar hâlâ hafızalarda.
Ancak hafızalara kazınan “kanlı final” sonrası dahi AKP iktidarı tarikat ve cemaatlerin üzerine gidecek hiçbir adım atmadı.
Son günlerde önce Süleymancılar, ardından da Furkancılara yönelik operasyonlar sonrası bu tartışma bir kez daha açıldı. Üstelik “iyi tarikat, kötü tarikat”, “yandaş tarikat, muhalif tarikat” gibi tuhaf bir kafa karışıklığı ve tuzak yaratarak…
Bu kafa karışıklığını yaratan AKP’nin bakanlarının ısrarla “tarikat ve cemaat operasyonu yapmıyoruz, bunlar suç örgütü” demek zorunda kalması boşuna değil.
Bu eksikli tarifi biz düzeltelim: Tüm tarikat ve cemaatler birer suç örgütüdür!
Bu açık gerçeği perdelemek için halkı “iyi tarikat, kötü tarikat” tuzağına çekmek istiyorlar.
Oysa iktidar kendi kontrolünde olan tarikat ve cemaatlerin boy atmasına izin veriyor, diğerlerini budayıp kendi hizasına sokmaya çalışıyor. Hepsi bu.
Ortada devasa boyutlara ulaşan holdinglere sahip tarikatlardan ve büyük bir pastadan söz ediyoruz. Bu pasta için boğazlaşma olmaması mümkün değil, bugün yaşadıklarımız tam da bunun yansımasıdır.
Adı geçen tarikatlar dahil hepsinin halk düşmanı olduğunu, bu düzenin aparatı olduğunu ve yıllarca iktidarla işbirliği yaptıklarını akıldan hiç ama hiç çıkarmamak gerekiyor.
Tarikat ve cemaatlerin iyisi, kötüsü olmaz!
Bir kez bu tuzağa düşünce halk düşmanı Fethullahçılardan, çocuk katili ve istismarcısı Süleymancılardan dahi “muhalif” çıkarmak mümkün hale gelir.
Bugün ülkenin tüm kurumlarına yerleşen Menzil, İskenderpa��a ve İsmailağa gibi tarikat ve cemaatler yarın iktidarla pasta kavgası için ters düştüklerinde “iyi” olmayacaklar.
TKP’nin sözü açık.
Tarikat ve cemaatlerin hüküm sürdüğü bu düzene ve onun iktidarına son verilmeli, tüm tarikat ve cemaatler derhal dağıtılmalı, bu karanlık yapıların halkı sömürerek elde ettiği devasa servete el konulmalı ve holdingleri devletleştirilmelidir!
Partilere yönetim atandıktan sonra tarikatlara yönetim atanmasına şaşırmamak gerekiyor. “Tabana dokunmayacağız” diye açıklama yaptı bakan. Suç işleyenden temizleyeceklermiş.
CHP’de de buna arınma diyorlardı.
Siyasi partilerin içine müdahale etmek, hiçbir biçimde meşru olamaz. Siyasi partilerin üye ya da yöneticilerinin suç işlemesi durumunda yapılacak bellidir. Suç kavramının her ülkede içerdiği ideolojik ve sınıfsal karakteri bilmeme rağmen söylüyorum.
Bunun dışında bütün süreçler siyasi partilerin iç dinamiklerine bırakılmalıdır. Tersi, siyasetin ve parti denen yapının tanımına aykırıdır.
Bir tarikatın iç işlerine müdahale etmek ise oldukça tuhaf bir durumdur. Çünkü tarikatlar için hiçbir yerde henüz siyasi partiler gibi “demokrasinin en temel ve vazgeçilmez unsurlarındandır” diye yazmamaktadır. Çünkü yasal dayanakları bulunmamaktadır. Liberal tayfa yıllar önce tarikatları “sivil toplum örgütü” olarak ilan etmiş olsa da…
Lakin “sol”dan şimdi de “hükümet muhalif tarikatlara müdahale ediyor” türünden yorumlar geldiğine göre bu “sivil toplum” öyküsü tutmuş demektir.
Fazlasıyla doğrudur, evet iktidar “muhalefet”le de hemhal olan bir tarikatı yeniden tasarlamaktadır ama ortada mümkün olan bütün hukuk yorumlarına göre bir dizi suç var mıdır, vardır!Muhtemelen daha fazlası da dökülecek ortaya.
Dahası, “muhalif tarikat” türünden bir kodlama ile zaten her şey berbat olmamakta mıdır? Tarikatlar her taraftan fışkırırken denecek laf mıdır “muhalif tarikat”?
Birileri çıkıp “sen işine bak, bu alan bizim alanımız, severiz de döveriz de” derse, “ama sivil toplum filan ne olacak” diye itiraz mı edilecek?
Pardon pardon, “Cumhuriyet dışlayarak hata yapmıştı” değil mi, öyle diyordunuz. Gerçekten özür…
Tam da bugün, hayatın yeni bir evresinde, ileriye doğru bir adım daha atmaya hazırlanırken geleceğe umutla bakmak mümkün mü?
Üniversitenin kapısından adım attığımız anda etrafımızı saran onca sorun varken, barınma ve beslenme gibi temel ihtiyaçlar artık neredeyse bir kriz haline gelmişken, çoğumuz eğitimimizi tamamlamak için ekonomik yetersizlikler dolayısıyla ağır koşullarda çalışmak zorundayken hayatın bu yeni dönemini heyecanla karşılamak mümkün mü?
Akademik kadrolar, müfredatlar, okulun sosyal ve kültürel tüm alanları piyasacı bir zihniyetle kuşatılmış, her köşe başı başka bir tarikat tarafından istila edilmişken uğruna onlarca saat emek verdiğimiz bölümlerimizde ülkemizin geleceği, halkımızın refahı için üretmeye hazırlanmak, bunun hayalini kurmak ve bunun için heyecanlanmak?
Toplumsal çürümenin üniversitelerdeki yansıması her gün daha ağır şekilde kendini gösterirken bencilliğe, kolay kolay zengin olma masallarına, birbirinin üzerine basarak yükselmeye yükselme yollarına karşı bu rüzgara kapılmadan yürümek?
Peki tüm bunlara karşı omuzlarımızı dik tutmak?
Evet, yeter ki başka bir dünya için büyük akıl ve cesaretle, birbirimizden aldığımız güçle kol kola yür��yelim.
Unutma, Genç olmak demek, boyun eğmemek demek. Hayata dört kolla sarılmak, iyi ve güzel olanı olanca heyecan ve gücümüzle aramak.
Teslim olmamak paranın saltanatına, yobazın karanlığına ve daha nicesine…
Biz, ülkemizin aydınlık geleceği için mücadele ediyoruz.
Piyasanın çıkarları için değil, halkımızın refahı için üretmeye hazırlanıyoruz.
Daha bugünden ülkemizin tüm zenginliğini üreten işçi sınıfının safında olmaktan gurur duyuyoruz!
Tüm bu karanlığa inat aydınlık bir geleceğe emin adımlarla yürüyoruz!
Sen de gel, birlikte yürüyelim!
#yks2026
“Bir daha asla” demek için
Bu düzen değişmeli!
17 Ağustos 1999’un üzerinden 27 yıl geçti.
O gece binlerce yurttaşımız yaşamını yitirdi. Kentlerimiz yıkıldı, hayatlarımız değişti.
Aradan geçen 27 yıl bize ne öğretti?
Hatırlıyoruz, 17 Ağustos’tan sonra “bir daha asla” aynı hata ve ihmaller yaşanmayacak denildi. Sonra yıllar geçti. Van ve Elazığ depremlerinde yüzlerce yurttaşımızı yitirdik.
Yine toplanma alanları tartışıldı, imar planları değiştirildi, toplanma alanları imara açıldı. Kentsel dönüşüm adı altında yeni rant alanları yaratıldı.
6 Şubat 2023'te ise aynı ülke, çok daha büyük bir yıkımla yeniden enkazın altında kaldı. Ve yine utanmadan "bir daha asla" diyorlar.
Düzenli aralıklarla İstanbul depreminden ve ortaya çıkaracağı yıkımdan söz eden araştırmalar ve tartışma programları yapılıyor ancak hala gerçek bir önlem söz konusu bile değil. İstanbul'un dört bir yanı kâr için müteahhitlere sunulmaya devam ediliyor.
Sağlam ve yaşanabilir bir konuta erişimi ayrıcalık haline getiren, kamu kaynaklarını halkın güvenliği yerine sermayenin çıkarına sunan bu düzen değişmedikçe; yaşanacak her yeni deprem, yine yıkım, yine acı ve yine enkaz altında kalmak anlamına gelecektir.
Aradan geçen 27 yıla rağmen bugün hâlâ milyonlarca insan yaşadığı binanın güvenliğinden emin değil.
Konut inşası ve kent planları kâr alanı olmaktan çıkarılmak zorunda.
Bir daha 17 Ağustosların, 6 Şubatların acısını yaşamayacağımız bir ülke için; ekonominin kamu yararına göre planlandığı, bağımsız ve egemen bir Türkiye’yi hep birlikte kuracağız.
Türkiye Komünist Partisi
Harun Karadeniz 51 yıl önce bugün aramızdan ayrıldı.
Harun'un adı sosyalizm mücadelesine silinmez şekilde kazındı. Okumuş insan halkına karşı sorumludur diyerek mücadele etti. Hayatı boyunca bir başka genç kimliğini yaratmak için hareket etti. Ülkesinin geleceği hakkında söz söyleyen, dürüstlüğü, çalışkanlığı ve dayanışmayı ne olursa olsun elden bırakmayan bir kimlik.
Bir gençlik öncüsüydü ama hiçbir zaman gençlik mücadelesini işçi sınıfının mücadelesinden ayrı görmedi. Safı belliydi, o her zaman sınıfının yanındaydı. Klavuzu ise sosyalizm.
Bugün Harun'u anmak, onun uğruna mücadele ettiği değerleri amasız ve fakatsız şekilde savunmakla mümkün.
Tarihimizden aldığımız bu güçlü mirasla; emperyalizmle iş birliği yapmadan, gericiliğe teslim olmadan, ne olursa olsun umutsuzluğa düşmeden, ülkemizin geleceği için elimizi taşın altına koyarak ve bir kez daha sosyalizm hedefini güçlü şekilde sahiplenerek kol kola mücadele etme zamanı!
Lenin şöyle söylüyor: “Hem burjuva hem sosyalist pasifistler şunu anlamıyorlar: Burjuva hükümetler devrimci bir şekilde devrilmeksizin, şu an elde edilecek bir barış yalnızca emperyalist bir barış, yani emperyalist savaşın devamı olabilir.”
🖊️Alpaslan Savaş (@alpaslan_savas) yazdı...
Barış nedir?
❝ Barış denince akla ilk gelmesi gereken isim Lenin’dir. O, büyük ve acımasız bir imparatorluğun uçsuz bucaksız topraklarında ezilen halkların barış içinde, bir arada ve güçlü bir ülkede yaşayabileceğini kanıtlayan devrime liderlik yaptı. Bugün Kürt sorunu için cımbızlanıp durulan "ulusların kaderini tayin hakkı" Lenin için aynı zamanda bir barış politikasıydı ve fakat emperyalizme karşı duruş ve sosyalist devrim hedefiyle bağlantılıydı. Lenin her fırsatta bu bağı net, sistemli ve keskin ifadelerle gündeme getirdi. ❞
https://t.co/G63gsfy2cj