Atilla İlhan Atatürk’ü anlatıyor:
Mustafa Kemal, Musul için “orası bizimdir” deyip İngiliz ültimatomunu reddetti. İçeride bazı generaller istifa edip Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası’nı kurdu, Nasturi ve Şeyh Said isyanları çıktı. İkisini de bastırdı, parti kendini feshetti.
İLHAN ARSEL
ARAP'LAŞAN TÜRK
İslâm'ı benimseyen çeşitli milletler arasında Türkler kadar kendi öz benliklerini, kendi şahsiyet ve hüviyetlerini İslâmiyet içerisinde eritmiş ve unutmuş bir başka millet olmadığını söyleyen Türk dostu yabancı bir yazar (Bernard Lewis):
"...Her ne kadar kendi Türklük gururunu kaybetmemiş bazı grupların varlığına rastlanmakta ise de, şu muhakkak ki Türkler, İslâm'ı kabul etmeden önceki tarihleri ve geçmişleri hakkında pek az hâtıraya ve bağlılığa sahiptirler; ve Türk olan ile olmayan arasında hiçbir zaman ırkî (yani din birliği dışında) bir engel yaratmamışlardır." der.
Müslümanlık niteliğini Türklüğün çok üstünde tutan ve her zaman için Arap'ı Türk'e tercih eden ve din konusunda Arap'tan da daha dar görüşlü, daha fanatik ve daha ilkel olan gericilerimizin ve bazı din adamlarımızın düşünce ve davranışlarına şahit oldukça ve geçmiş yüzyıllara şöyle bir göz attıkça yukarıdaki satırlara hak vermemek kabil değil.
Filhakika biz Türkler, malûm çevrelerin teşviki, gericinin tahriki ve nihayet siyaset bezirgânının etkisiyle, din sahasında İslâm'ı kendilerinden öğrendiğimiz ve aldığımız Arap'tan daha bilgisiz, her bakımdan daha tahammülsüz ve bir kısmımız itibarıyla daha koyu "ümmetçi", yani daha az "milliyetçi" bir şuura sahip görünmekteyiz.
O kadar ki, "Türk ancak Müslüman iken Türklüğüne kavuşur" diyerekten, Müslüman olmayan veya Müslüman olup da farklı mezheplere sâlik bulunan veya din ve devlet ayrılığı fikrini, yani lâikliği savunan ve hattâ din kurallarını akıl kıstasından geçirmeye kalkanlarımızı kendimizden saymayız.
Bu gerilikte olanlarımız çoktur içimizde.
Müslüman Arap bile Müslüman olmayan, yani Hristiyan Arap'ı kendinden kabul eder de bizim din yobazımız Türk'ü ancak "şeriatçı" ise makbul, değilse "kâfir" telâkki etme çabasındadır.
Türklük şuurundan öylesine yoksun kalmışızdır ki, sadece iç âlemimizde değil, fakat dış âlemimizde de millî çıkarlarımızı ve her şeyimizi din adına fedâ eder hâle gelmişizdir. Tarihimizin sayfalarını karıştırmaya hiç hacet yok.
Şu son beş-on yıllık devreyi gözden geçirmek yeter.
Kıbrıs dâvamızda Arap, Türk'ün şeref ve haysiyetini ve çıkarlarını zerrece kaale almaz ve Yunan'ı bütün gücüyle destekler de bizim gericimiz Arap-İsrail anlaşmazlığında Türk'ün millî çıkarlarının gereklerini asla düşünmez ve gözü kapalı Arap'ın yanında safa durmak ister.
Arap'tan da daha koyu İsrail düşmanıdır.
Gerici basın ne zamandır "Arap Kardeşliği"nden veya "İslâm Birliği"nden ve dış siyasetimizin bu birliği kuvvetlendirmesi ve "kâfirlere" karşı cephe alınması gereğinden bahisle "Mukaddes Cihad" havası yaratma gayretkeşliğindedir.
Ve şüphesiz bu gayretkeşliğin tek nedeni, böyle bir yönelişin millî çıkarlarımıza daha yararlı düşeceğinden değil ve fakat din lâzimesine daha uygun olacağından, "Gerici ve mukaddesatçı teşekküllerin faaliyetlerine göz atınız: Arap-İsrail çekişmesinde Türk'ün çıkarı sanki mutlaka Arap'ın yanında yer almaktan ibaret imiş ve sanki millî güvenliğimiz bundan farklı bir siyaset gerektirmezmiş ve nihayet sanki askerî ve iktisadî ve siyasî bütün veriler bir yana, fakat Arap'ın yanında silâha sarılmamız ve nerede ise İsrail'e savaş ilân etmemiz Tanrı emri imiş gibi, dış siyaset hedeflerimizi sadece din açısından ayarlama çabasındalar; millî çıkarlarımızın "tarafsız" kalmayı gerektirebileceğini ve hattâ icap ederse Arap'a müteveccih saldırıları destekleme zorunluğunu bile yaratabileceğini düşündükleri yok; milletlerarası ilişkiler açısından "dostlukların" veya "ittifakların" dinî veya hissî ölçülere göre değil, fakat millî çıkarlara göre düzenlenmesi zaruretinden haberleri yok; hele son Arap-İsrail savaşının İsrail lehine değil de meselâ Araplar lehine bitmesi takdirinde Türkiye bakımından durumun ne derece nazikleşebileceğini bir an için hesapladıkları yok; beklemediği ve hayal dahi edemeyeceği bir zaferin sarhoşluğu ve görmemişliği içerisinde azması ve serkeşleşmesi mümkün veya
(+ Devamı 👇)
"Kemal Günü"nü bilir misiniz?
Atatürk için ölüm yıldönümünde mevlit okunacak olmasına karşı çıkan Atatürk düşmanlarının nasıl bir çukurda debelendiklerini anlamak için bazı bilgiler vereyim:
Atatürk'ün erken ölümü, tüm dünyada olduğu gibi İslam dünyasında da derin bir üzüntü yaratmıştı.
Atatürk'ün ölümü nedeniyle İslam ülkeleri bayraklarını yarıya indirmişler okulları tatil etmişler, günlerce yas tutmuşlar, camilerde Atatürk'ün ruhuna dualar okutmuşlardı.
Hindistan'da Muhammet Ali Cinnah, başkanı olduğu İslam Ligi örgütüne hemen bir çağrıda bulunmuştu. 18 Kasım 1938 Cuma gününün bütün Hindistan'da “Kemal Günü” olarak anılmasını istemisti. “İslam'ın en büyük evladı” diye adlandırdığı Atatürk'ün kaybı nedeniyle Hindistan Müslümanlarının derin üzüntülerini beyan etmeleri için Hindistan'da il, ilçe ve köy teşkilatlarının toplantılar yapmasını istemişti.
18 Kasım günü 1938 günü bütün Hindistan'da ‘Kemal Günü” olarak asldlandırılmıştı. Bütün Müslüman dükkânları, okulları ve kamu kuruluşları, Atatürk'e saygı amacıyla kapatıldı. Camilerde Atatürk'ün ruhuna dualar okunmuştu.
Örneğin, Hindistan Biher Eyaleti Sarasam İslam Ligi, 18 Kasım 1938 “Kemal Günü” anmasında Hasan Shah Sur Camisi'nde Kuranlar okutarak, hatimler indirterek Atatürk'ü saygıyla andı. Cuma namazında camideki toplantıda Atatürk'ün önemli özellikleri anlatılmıştı. “Yeri doldurulmaz bu kayıp” nedeniyle Türklere baş sağlığı mesajı gönderilmişti.
Doğu Bengal'de Daulatpur Publa Union İslam Ligi ise “Kemal Günü” anmasını Daulatpur Cami Okulu binasında gerçekleştirmişti. Burada cuma namazından sonra cami imamı Maulvi A.K.M. Abdurrahman, Atatürk'ün ruhuna Fatiha okumuştu. Ardından da mevlit okunmuştu.
Hindistan Bengal Teppera Eyaleti Rupsa İslam Birliği Sekreteri, Türkiye'nin Kalküta Başkonsolosluğu'na gönderdiği bir telgrafta şu bilgileri veriyordu:
“Bölgemizde bulunan 300'den fazla cami yetkilisine, 18 Kasım gününü ‘Kemal Günü' olarak anmalarını, o gün cuma namazından sonra mevlit okutmalarını ve açık toplantılar düzenleyerek İslam'ın şerefli çocuğunun ruhu için dua etmelerini rica etmiştim. Bütün bu camilerde dua edilmiş olduğu bana bildirildi “
(Kemal Günü hakkındaki detaylar için bkz. Bilal Şimşir, Doğunun Kahramanı Atatürk, s. 236, 436-438,454-474)
Mustafa Kemal Atatürk, emperyalizmin baskısı altında ezilen sömürülen, geri kalmış mazlum ulusların; özgür ve bağımsız olup çağdaşlaşmak isteyen dünya Müslümanlarının kurtuluş umudu, özgürlük ve bağımsızlık sembolüydü.
Güney Asya'da Cinnah, Gandi, Nehru, Sukarno... gibi önenli liderlerin rol modeli, ideolu Mustafa Kemal Atatürk'tü.
87 yıl önce Atatürk öldüğünde, tüm dünyada olduğu gibi İslam dünyasında da büyük bir saygıyla anılmıştı.
Özetle Atatürk öldüğünde Türkiye'den binlerce km uzakta, Hindistan'da “Kemal Günü” diye adlandırılan 18 Kasım 1938 Cuma günü bütün camilerde Atatürk'ün ruhuna Fatihalar okunmuştu. Hindistan camilerinde Atatürk için gıyabi cenaze namazı kılınmıştı. Hindistan'ın bütün eyaletlerinde günlerce “Atatürk yası” tutulmuştu.
Atatürk'ün ölümü nedeniyle Mısır'da 7, İran'da da 11 gün yas ilan edilmişti.
Bakmayın siz bizim Atatürk düşmanlarına, onlar düştükleri çukurda debelenmeye devam etsin.
Bir vatandaş, bizzat yaşadığı bir olayın ardından her gün tükettiğimiz ekmekle ilgili şüphelenerek kendi imkânlarıyla araştırma yaptı, ulaştığını söylediği sonuçları anlatırken öyle bir ayrıntıya dikkat çekti ki ekmek yerken iki kez düşünebilirsiniz!
Sizce bu imamlar söylediklerinde ne kadar samimi? Çünkü bu, ülkemizin pek de alışık olmadığı bir durum. Maun Suresi’nin Türkçe mealini açıkça okuyarak önemli bir cesaret gösterdiler. Asıl merak ettiğim, bu sözleri gerçekten inanarak mı söylüyorlar, yoksa sadece alışılmışın dışına çıkmış olmak için mi dile getiriyorlar? Bu zamana kadar haksızlık karşısında susanlara bi cesaret gelmiş.
Sakın bir çiviyi küçümseme,
Bir çivi bir nalı, bir nal bir atı,
bir at bir komutanı, bir komutan
bir orduyu, bir ordu koca bir ülkeyi
kurtarır..!!
Sakın bu söylem ve tepkileri küçümsemeyin bu söylem ve tepkilerin kimlerden geldiği çok ama çok önemlidir..!!
Yapılan adaletsizlikler,
Torpiller,
Adam kayırmalar,
Haksız kazançlar,
Rantlar,
Liyakatsizlikler
Kul hakkına girmeler,
Sindirmeler,
Yolsuzluklar,
Hırsızlıklar artık cami mimberinde bir değil birden fazla imam tarafından dile getirilmeye başlanmışsa yaşanılanlar adeletsizlik olmaktan çıkıp zulüme dönmüş demektir..!!
Fon vurgunu artık camilerde vaazlara da konu oluyor.
Açık kaynaklara göre Adana Yüreğir’deki Merkez Camisi’nin imamı olan Mustafa İslam, dini kisveye bürünen haramzadeliği ve caminin kapısına dayanan yoksulluğu dosdoğru anlatmış.
İMAM BİLE DAYANAMADI!
Kravatlı çağdaş hırsızlar türedi! Milyarları götürüyor, dürüm yapsan bitmez!
Mekke'deler, Medine'deler, camide saftalar!
Emekli 23.552 TL ile yağ kuyruğunda!
#Emekliçekfişibitirişi#enflasyon
Atatürk'ün yaveri Sami Yanardağ:
"Harf İnkılabı diyoruz, Şapka İnkılabı diyoruz, bu gibi inkılapları basit görüyoruz.
Bunu ancak Atatürk yapmıştır.
Harf İnkılabıyla da bizzat kendisi meşgul olmuştur. 33 saat durmaksızın çalışmıştır."
Atatürk'ün yaveri Sami Yanardağ anlatıyor.
“Harf İnkılâbı diyoruz, Şapka İnkılâbı diyoruz, bu gibi inkılâpları basit görüyoruz şimdi, fakat bu inkılâplar o zaman çok mühimdi.”
Atatürk, Harf İnkılâbı çalışmaları sırasında bir ara 33 saat hiç durmamış.
Şerif Hüseyin'in asileri, Mekke'deki Türk askerini çaresiz bırakmak için Kabe'ye girip oradan ateş etmişti karakola. Daha sonra Türk karakolunu yakıp askerimizin naaşını Mekke sokaklarında gezdirdiler.
Eski İslamcı Dr.Ahmet Bulut
"Uzun süre evrime inanmadım. Epey inanmamakta direndim.
2 binli yıllarda yanlışlanamayan kanıtlarıyla biyolojinin bütün temelinin evrim olduğunu görünce artık kendime, ikna ol dedim ve oldum.
İnsan varlığını izah edebilecek evrimden başka teori yok.
Atatürk’ün büyüklüğünü anlamak isteyenler bu videoyu izlesin. Çavşur’da camiye doldurup yakan, deri yüzüp köyleri basan çetelerin zulmünü gören bir halkın hikayesi bu.