پرسید چگونهای؟
گفت چگونه باشد حال قومی که در دریا باشند و کِشتی بشکند و هریک بر تختهای بمانند؟
گفتند صعب باشد
گفت حال من هم چنین است ...
تذکرهالاولیاء
عطار
همه پل ها کاش
روی جریان پر از آبی بود
همه پل ها کاش
سوی سر سبزی جنگل میرفت
وصل میکرد دو آبادی را
در عرض زمین
و دو انسان
اصلا همه دلها را در طول زمان
و دل گذرگاه خسته ی آدمها بود
کاش ما پل بودیم
مجتبی کاشانی
هیچ نمیدانست که این دنیا و هر چه که در آن است از آنِ آفریدگان جسوری است که چنگ می اندازند برای آنچه که میخواهند و نه آنان که به انتظار دیگران مینشینند،اعم از نبات و حیوان و انسان.این بقیه را فقط،مانده خواری اقویا میماند و حسرت و بخل و مرثیه.
تلاش بیش از حد یک حکومت در راه مذهبی سازی جامعه به این دلیل است که آنها بخوبی میدانند جوامع مذهبی دارای آستانه تحمل بسیار بالاتری در برابر بی عدالتی نسبت به جوامع عادی هستند زیرا معتقدند خدا در دنیایی دیگر انتقامشان را خواهد گرفت، پس هیچگاه تلاشی برای گرفتن حق خود نمی کنند!