yaz geceleri. balkonda tek başına otururken, günün sıcağından sonra gelen o ilk serinlik. ne tam bir yalnızlık hissi, ne tam bir rahatlama. ikisinin arasında, insanın sadece kendi kendine kaldığı o sakin ve gürültüsüz anlar.
hep sade bir düzenin hayalini taşıdım. güne eşlik eden küçük alışkanlıklar, cam önünde yeşeren birkaç bitki, sıcak günlerde açılan balkon kapıları, mevsimlik tatların hazırlandığı mutfak, sıcak bir çorba ve akşam serinliğinde içilen bir fincan kahve.