Dengbej çığlığıyla ağıt yaktığım
Yaralı bir coğrafyanın iki sevgilisiyidik
Ve gönül deminde şiir demlediğim
Illegal bakişti bizimkisi yasak bir türkü
kaçak bir düşünce ve sansürlü bir sevda
Dengbejlerin nağmeleri eşliğinde
Yükle her bir dizeyi kalbime
Merhem olup aksın tenime...
Ana karakter çok yoruldu. Omuzlarında taşıdığı yük artık ağır değil, ezici. Yine de son kozlarını oynuyor, içindeki son gücünü ortaya koyuyor. Bundan sonrası ona ait değil. Ne olacaksa olsun; çünkü insan bazen elinden geleni yapar ve gerisini kabullenir.
BAŞAK’ın ruh hali:
Her şeyi kontrol etmeye çalışıyor ama bir türlü yetmiyor. Gün içinde bir hata yapıyor, küçük bir şey, kimse fark etmiyor ama o gece yatarken hâlâ onu düşünüyor. Yorgun ama duramıyor, durduğunda daha kötü hissediyor. Her şey yolunda görünüyor dışarıdan, içeride ise hiçbir şey tam oturmuş değil.
BAŞAK: Uyku düzenin yok, sürekli dalıyorsun, iyiymiş gibi gözükmeye çalışıyorsun, yalnız hissediyorsun, hiç hayattan keyif almıyorsun, bir şeye odaklanamıyorsun, eski şarkıları dinliyorsun ve hatta hayal bile kuramıyorsun.