bi psikolog 23 senedir evliyim ben bile hala arada doğru adamla mı evlendim diye sorguluyorum demişti. bu beni aşırı rahatlattı, kimse ne yaptığını bilmiyor herkes sürekli kafadan gidik bir ciddiyetle yetişkin numarası yapıyor
gercekten yasamin farkinda olmak buyuk bir nimet. günün en sıradan aktivitesini bile derinlestiren bi nimet. agaclari izlemek, nefes alırken durup havanin kalitesini ölcmek, seslere kulak kabartmak, hayvanları sevmek, yürümek ya düz yürümek. yasamin farkinda olmak buyuk bir nimet
yaşamın olağan eşiklerinden atlarken düşen, yardım isteyen, yüzü ve sesi değişen, solabilen biri olduğumu kabul ettiğim için kendimle gurur duyuyorum. bu eşiklerden geçerken halinde tek kıpırtı görünmeyenlerden de korkuyorum. insan olduğumuza dair ifadeler bile kayboluyor sanki.