Asra

[Asra @bttrflylbrys]

"Bir ara o kadar delirmiştim ki gözlerini açmama sebebin bana küsmüş olman diye düşündüm. Bana küsme olur mu Özgür? Özür dilerim ben tüm kırgınlıklarımla hayatına dahil olduğum için."
"Asıl ben özür dilerim seni hayatıma dahil etmek için bu kadar kırılmanı beklememeliydim."
😭

[Shiva @Flawlessssgirl]

bizim için sevdiği şeylerden vazgeçen oğlan ile ben

#altıüstüistanbul • #Sadlin

[ela @fsallsel]

tbdnin en iyi ikinci dinamiği üstelik ilki de onlara ait

[✩ 𝐵𝑙𝑜𝑜𝑚𝑠𝑜 ✩ @Offfbilema]

Sana Saklandı Ruhum

[eslemm @1eeslemm]

Gözlerini kapatıp güldüğü o an🤏🏻🥹

[✩ 𝐵𝑙𝑜𝑜𝑚𝑠𝑜 ✩ @Offfbilema]

Kayıp Kalp

[gonulcelen @yokdegillvar]

sen o eveti bana sakla=evlenelim

[🪼 @feyzaderki]

bunlar nasıl dayandı ya

[𝒽𝒶𝓋𝓋𝒶𐙚 @havvayazicioglu]

Çok duygulandım yaa çok güzel🥹🤏🏻

[melov👀 @guvenbanatamam]

LAN BUNE LAN KAHROLDUMMM İNSAFSIZLAR YAPMAYIN NOLURRRRR

[mun @mundericats]

buragin favladigi editin asalete bakin

[eda @edanoiir]

siz hiç kızınız ölüm döşeğindeyken onu hastane de bırakıp sevgilinizle flörtlestiniz mi

[nis @nislune]

eleniyle alakalı en ufak seyi duyunca ağlaması 🥲 https://t.co/C1PbkDM3cO

[PSİKOLOGROZA @psikologroza]

“En derin kırgınlıklar, hâlâ sevginin bulunduğu yerde ortaya çıkar..”

Oruç ona “Eleni” diye seslenirken geçmişlerini çağırıyordu; birlikte güldükleri anları, denizi, fotoğrafları, birbirlerine baktıkları o sessiz anları… Ama Eleni o kapıyı kapattmıştı. Çünkü o an kalbiyle değil, kırılmış tarafıyla konuşuyordu.

“Eleni değil, Aleyna Koçari.”

Bir isim düzeltmesi değil; aşklarına çekilmiş ince bir çizgiydi. O ana kadar Oruç’un sesinde yaşayan Eleni, onun sevdiği kadındı. Ama Aleyna Koçari, gerçekleri öğrenmiş, kırılmış ve artık aynı yerden bakamayan kadındı.

Bu, Oruç’un karşısında duran kişinin artık onun tanıdığı Eleni olmadığını ilan etmesi gibiydi. İsim burada bir kimlik sembolüne dönüşüyor. Oruç’un sevdiği kadınla, gerçeğini öğrenen kadın artık aynı kişi değildi. Eleni, Oruç’un ona verdiği kimliği geri bırakıp kendi köklerine dönmüştü..

Oruç’un “Nasıl diyorsan öyle olsun, Aleyna…” demesi ise bir teslimiyet anıydı. İlk kez ilişkiyi kendi istediği şekilde yönlendirmeyi bırakıp onun seçimine saygı gösteriyordu. Çünkü bazen aşk, tutmak değil, karşındaki insanın kim olduğunu kabul etmektir.

Ben seni çok dinledim sen susarken.”

Bu cümle aslında bir vedanın içinde saklanan aşk mektubu gibiydi. Çünkü Eleni, Oruç’u sadece konuştuğunda değil, sustuğunda da sevdi. Onun yaralarını, korkularını, yüklerini anlamaya çalıştı. Bir insanın sessizliğini bu kadar uzun süre dinlemek, onu çok sevmekten başka bir şey değildi..

Ama aşkın trajedisi de burada başlıyordu.
Eleni, Oruç’un sustuğu yerlerde ona yaklaşmaya çalışırken, Oruç onu korumak için uzaklaştırıyordu. İkisi de aşk için mücadele etti. Ama biri gerçeğe yaklaşarak, diğeri gerçeği saklayarak.
Bu yüzden finalde karşı karşıya gelen şey iki insan değil; iki farklı sevme biçimiydi.

Oruç’un “Sen konuş, ben dinlerim” demesi ise bana göre bir erkeğin kaybettiğini anladığı andı.Çünkü bazı kayıplar insan gidince yaşanmaz. Bazı kayıplar, sevdiğin kişinin gözlerinde artık eskisi gibi yer bulamadığını gördüğün an başlar.

Oruç o an ilk kez Eleni’nin değil, kendi sessizliğinin karşısında duruyordu. Ve belki de sahnenin en acı tarafı şuydu; Eleni’nin gözleri doluyordu çünkü Oruç’u sevmeyi bırakamıyordu. Oruç susuyordu çünkü kendini savunacak hiçbir söz bulamıyordu. İkisi de aynı aşkın yasını tutuyordu ama ikisi de hâlâ o aşkın içindeydi.Bir zamanlar aynı kareye sığan iki insan vardı. Şimdi aynı acıya sığınıyorlar. Ve bazen bir aşkın öldüğü an, son kez “seni seviyorum” denilen an değildir. Bazen aşkın öldüğü an, birbirini hâlâ deliler gibi seven iki insanın ilk kez birbirine yabancı gibi bakmak zorunda kaldığı andır.

Bazen bir aşkı bitiren şey ihanet değildir, zamanında söylenmeyen hakikattir.

Ve Eleni’nin gözlerinin dolması..

Bazen bir insanı affetmek zor değildir.
Asıl zor olan, onu hâlâ severken kırılmış olmaktır. O sahnede Eleni’nin yaşadığı tam olarak buydu. Oruç’u karşısında bir yabancı gibi değil, hâlâ sevdiği adam gibi görüyor. Bu yüzden sesi yükseliyor, gözleri doluyor ve sonunda konuşuyor.
Çünkü en derin kırgınlıklar, hâlâ sevginin bulunduğu yerde ortaya çıkar.

Ama bazen aşk, iki insanı bir arada tutmaya yetmez; yine de birbirlerinin kalbinde yaşamaya devam eder. Oruç’un sessizliği de, Eleni’nin gözlerindeki yaş da biraz bunu anlatıyordu. Sevgileri bittiği için değil, bitmediği hâlde yara aldığı için bu kadar ağırdı.

Eleni’nin gözleri doluyorsa, bu nefret ettiği için değil. Oruç da susuyorsa, sevgisi bittiği için değil.İkisi de aynı aşkın içinde duruyorlar ama artık aynı yerden bakamıyorlar.

Bu yüzden sahne bir ayrılık sahnesi gibi değil de, birbirini çok seven iki insanın ilk kez aynı acıyı farklı şekillerde yaşaması gibi hissettiriyor. Çünkü bazen aşk bittiği için ağlanmaz. Bazen aşk hâlâ orada olduğu hâlde, eskisi gibi yaşanamayacağını anladığın için ağlanır.
Ve bazen bir aşkın öldüğü an, son kez “seni seviyorum” denilen an değildir.
Bazen aşkın öldüğü an, birbirini hâlâ deliler gibi seven iki insanın ilk kez birbirine yabancı gibi bakmak zorunda kaldığı andır..
#orel

[Irmak @NazlIrmakq]

OYY çen Avaymı kıskandın çen

[deno @denofarkatar]

Yunan furtuna’yı ele geçirdi.

[Emoş @emostekdir]

KAPAK SESİ BURAYA KADAR GELDİ🤙🏼

[Asra @bttrflylbrys]

@banadesene Buradaki bakışına bittim yaa

[Asra @bttrflylbrys]

@tasacakbudeniz @trt1 Dizinin sezon finalinde dökülen 💩'ları temizlemeye koştu bence çünkü bu iğrençliği başka türlü kurtaramaz