Once isle alakali bir seye sinirlendim. Sonra bunun aslinda dunyaya bakisimla alakali olduguna sinirlendim. Sonra bu hissi icimden alamasa da sakinlestirebilecek bi gucun olduguna ama adaya veda ettigine sinirlendim. Sonra da kendime sinirlendim bu kadar sinirlendigim icin.
Bir hava var tarif edemedigim, belki bir ruzgar kokunu getiren. Iste o anlar cok zor oluyor. O ana ait olamamanin huznuyle o ani aslinda coktan yasamis olmanin mutlulugu olumune kapisiyor. Ama sen bilme.