Kadınlara aşkla beraber gelen o şefkat duygusunu çok rahmanî buluyorum ben. Karnı aç mı, uykusu var mı, yükü ağır mı, derdi çok mu. Rahimde doğanın bir de kalpte doğanı var. Kalp de rahim gibi çekmek istiyor o yükü, yüksünmüyor hiç… “Dur aman öteye gitme gadaların alayım senin. Yüküm çok deme suda gül yaprağın olayım senin.”