FUT bugrazin 🇧🇷

@FUTesportsgg | @trabzonspor | 20 | #SV5

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@mhmtsama Oroni, Crewen'e göre çok daha iyi bir aimer. Şu anki chamber metasını da düşünürsek bence upgrade
Comeback'de LR'den daha geniş ajan havuzuna sahip, op olarak da aşağısında değil bence gayet okay. Yine de şu 5'lide şüphe ettiğim tek kişi Rose.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

3. Kutu
Portekizce Şarkı.

Geliyor be gelmekte olan.

[FUT Esports @FUTesportsgg]

Whose box is this?

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@comebackfedaisi @kuulvibes ASPAS 2025te koca yılı tek entry olarak oynadı sen merak etme ASPAS 1 de olsa 2 de olsa oynar kafana takma onu tamam

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@yetujey @batujnaxvlr İnşallah. Seni de 2 seneye bu takımın IGLi olarak gorcez bence:D

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@FUTesportsgg @batujnaxvlr HGgggggg krrrrral

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@hezacoil HG kral.

[Trabzonspor @Trabzonspor]

🇹🇷 Milletimizin Başı Sağ Olsun

Malatya’da S-70 tipi askerî helikopterimizin kaza kırıma uğraması sonucu 4 kahraman askerimizin şehit olduğunu derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız.

Aziz şehitlerimize Allah’tan rahmet; kederli ailelerine, Türk Silahlı Kuvvetlerimize ve milletimize başsağlığı ve sabır diliyoruz.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

HG KRAL.

[FUT Esports @FUTesportsgg]

The competition never sleeps, and neither do we. To conquer every peak, you need players who fear nothing.

We are proud to officially welcome @hezacoil to the FUT family!

[Furkan Uzun @furkan__uzun]

Trabzonspor'un eski orta saha oyuncusu Mirosław Szymkowiak, Trabzonspor özelinde kariyerinin en kapsamlı röportajlarından birini Polonya'da yayın yapan Foot Truck Youtube kanalına dün verdi. Çok çarpıcı ifadeler var.

Trabzon'da berberlerden korktuğu için saçını uzattığını, soyunma odasında sigara içildiğini, namaz kılındığını, deplasman maçlarına silahla gidildiğini hatta kendisine de silah hediye edildiğini, şehir ve takımdaki durumu, Marcelinho ve Musampa'nın ayrılıklarını 2005 yılındaki Fenerbahçe maçındaki Cem Papila'nın tartışmalı kararlarını çok kapsamlı şekilde anlatıyor.

Henüz Türkiye'de bu röportajı Türkçeye çeviren olmadığı için muhtemelen ilk kez okuyacaksınız.

Szymkowiak'ın dün Foot Truck Youtube kanalına verdiği röportajın Türkçe hali;

"Bir gün antrenmanların arasında uyuyordum. O sırada başkan beni aramış. Aşağıda görevli vardı, telefonu o açmış. Bana gelip, 'Szymek, başkan seni arıyor' dedi. Ben de 'Tamam, bırak şimdi, biraz uyuyayım' dedim.
O dönem başkan Bogdan Basałaj'dı. Bir süre sonra telefon yine çaldı. Görevli tekrar gelip başkanın aradığını söyledi.

Başkanın daha önce kampa geldiğini bile görmemiştim. Telefonu açtım, "Aşağıya in, seni bekliyorum" dedi.
'Başkan, ben antrenmanlar arasında uyuyorum. Saat 17.00'de ikinci antrenmanımız var' dedim.
'Derhal aşağıya in!' diye ısrar etti.

Ben de yarı uykulu bir şekilde aşağı indim. Bana Trabzonspor'a satıldığımı söylediler. Bir de menajerim Grzegorz Bednarz'ı tanıttılar.

HANGİ KULÜBE TRANSFER OLDUĞUMU BİLMİYORDUM

Saat 19.00'da İstanbul'a, oradan da Trabzon'a uçak biletim vardı. Dolayısıyla hangi kulübe gittiğimi öğrenmek için bile fazla zamanım yoktu. Önce bunun şaka olduğunu düşündüm. "Herhalde benimle dalga geçiyorsunuz" dedim. Sonra menajerim Grzegorz Bednarz'ı tanıştırdılar.

TRABZON'DA BENİ 2 BİN KİŞİ KARŞILADI

Ama Trabzon'a indiğimde beni havaalanında yaklaşık 2.000 kişi bekliyordu! Uçağım indiğinde taraftarlar beni yaklaşık 45 dakika boyunca havaya atıp tutmuşlar. İnanılmaz bir karşılamaydı.

TRABZON, BETON BİNALARLA DOLU BİR ŞEHİRDİ

Şimdi orası bambaşka bir dünya. O zamanlar da farklıydı. Uçakla yaklaşırken Trabzon'u gördüm. Şehir tepelerin üzerine kurulmuştu ve ışıl ışıl aydınlatılmıştı. Yukarıdan bakınca gerçekten çok güzeldi. Grzegorz Bednarz'ı tanıdım ve ona, "Grzesiu, burası Monako! Burası resmen Monako!" dedim. Ama uçaktan inip şehri yakından görünce durumun pek de öyle olmadığını anladım. (Gülüyor.) Monako sandığım yer, beton binalarla dolu bir şehre dönüştü. Eski yapılar, her yerde dışarı çıkmış kablolar… Ama sonuçta Trabzon'da kaldım.

Kendi kendime, "Peki, şimdi takımı tanımam gerekiyor. Yarın maçımız var" dedim.

Takımı henüz tanımıyordum. Sadece iki antrenmana çıkmıştım. İlk maçta yedek kulübesinde oturdum. Takım o sırada maçı kaybetmek üzereydi. Sonra teknik direktör Şenol Güneş beni oyuna aldı. Böyle başladı Trabzon maceram. Sanırım oyuna girdikten sonra bir de golün asistini yaptım. Sonra da o meşhur "Szymko çılgınlığı" başladı!

TRABZON'DA BERBERLER USTURA KULLANIYORDU BU YÜZDEN KORKUP SAÇIMI UZATTIM

Trabzon’da berbere gitmeye korkuyordum. Bu yüzden de saçlarımı uzattım. Bir keresinde berbere gittim. Adamların usturayla nasıl tıraş yaptığını gördüm. Önce bir şeyler hazırlıyorlar, sonra usturayı kullanıyorlar.
Kendi kendime, "Bunlar gerçekten böyle mi tıraş ediyor?" dedim.

Türkiye'de kazandığın zaman çok büyük bir kahramansın. Ama kaybettiğinde işler değişebiliyor. O dönemde sürekli kazanıyorduk ama yine de berberde gördüğüm manzara beni korkuttu. Adam usturayla işe başlayınca, "Hayır, hayır, böyle olmaz!" dedim. Bir noktada, "Tamam, buraya kadar yeter, artık saçımı kestirmeyeceğim" deyip kalktım ve bir daha gitmedim.

Sonra Polonya'ya döndüğümde de saçlarım uzamaya devam etti. Bir ara dört ay boyunca berbere gitmedim. Böylece saçlar iyice uzadı.

Saçlarımı açık renge boyadım. Bana "Sarı Şimşek" diyorlardı. Türkçede bu lakapla anılıyordum. Szymkowiak soyadımla da bağlantı kuruyorlardı.
Bazen beni Pavel Nedvěd'e benzetiyorlardı. Tabii ben de "Nedvěd'le benim ne alakam var?" diyordum. (Gülüyor.) O dönem dünyanın en iyi futbolcularından biriydi. Benimle kıyaslanması bile büyük iltifattı. Ama Trabzon'da bu saç modeli çok tutuldu. Gençler saçlarını benim gibi uzatmaya ve boyatmaya başladılar.

BENİM İÇİN GÜZEL BİR DÖNEMDİ

Benim için gerçekten çok güzel bir dönemdi. Sokakta sırtında 7 numaralı formayla dolaşan o kadar çok insan vardı ki… Abartmak istemem ama neredeyse insanların dörtte üçünde benim formam vardı diyebilirim.
Trabzon'da kendimi bir yıldız gibi hissediyordum. Polonya'dan ayrıldığımda insanların bu kadar yoğun ilgisine alışık değildim. İnsanlar imza ve fotoğraf için yanıma geliyorlardı. Ama bazen bu ilgi inanılmaz boyutlara ulaşıyordu.

Sokakta yürürken beni tanıyan biri çıkıyordu. Bir anda arabalar duruyor, insanlar araçlarından iniyor, beni havaya kaldırıp yaklaşık 10 dakika boyunca taşıyorlardı. Sadece bir dükkâna gitmek için dışarı çıkıyordum, birisi beni tanıyınca hemen etrafımda kalabalık oluşuyordu.
Birkaç kez böyle yaşayınca artık dışarı çıkmak istememeye başladım. Çünkü bu kadar yoğun ilgiye alışık değildim ve bazen gerçekten rahatsız edici olabiliyordu.

TRABZON'DA BANA SİLAH HEDİYE EDİLDİ

Trabzon'da şöyle bir gelenek vardı: Bir futbolcu belirli sayıda gol attığında silah satan bir dükkâna götürülüyordu ve çok iyi bir golcü olduğu için istediği silahı seçmesine izin veriliyordu.

Bana da bir silah verdiler. Ama herhangi bir belge imzalamadan, hiçbir işlem yapmadan, o silahı doktorumuza teslim ettim. Doktorumuz Azerbaycanlıydı. Ona, "Ben silah kullanmaktan korkuyorum, bunu istemiyorum" dedim. Aslında Trabzon'a ilk geldiğimde, sözleşmeyi imzalarken bile bana silah isteyip istemediğimi sormuşlardı. Ben de "Silahı ne yapacağım?" diye sordum. Bana, "Burada herkesin silahı var" dediler. Benim oynadığım dönemden bahsediyorum; bugün durum nasıl bilmiyorum.

İNSANLAR BALKONLARDA ATEŞ EDİYORLARDI

Şöyle anlatayım: Deplasmanda maç oynadığımız zaman, Trabzonspor gol attığında insanlar evlerinin balkonlarına çıkıp havaya ateş ediyorlardı.

DEPLASMAN MAÇLARINA HERKES SİLAHLA GİDİYORDU

Biz deplasman maçlarına genellikle uçakla giderdik. Takımdaki herkesin yanında silah bulunurdu. Başka bir şehre uçarken silahlar teslim edilir, indiğimiz yerde tekrar alınırdı.

CEM PAPİLA TRABZONSPOR'U, BİZİ MAĞDUR ETTİ

Trabzon’da bankamatik şehir merkezindeydi. Oraya gitmek için arabaya binmem gerekiyordu. Ben Trabzon'un yaklaşık 10-15 kilometre dışında oturuyordum. Ama anlattığın hikâyenin başka bir tarafı var.

O dönem Fenerbahçe ile şampiyonluk mücadelesi veriyorduk. Çok önemli bir maçta bize karşı büyük bir haksızlık yapıldı. Maçın hakemi Cem Papila'ydı. Bu ismi hâlâ çok iyi hatırlıyorum. O maç, sanırım hakemin kariyerindeki son maçlarından biriydi. Bizi gerçekten çok ağır şekilde mağdur etti. Bunun üzerine Trabzon'da büyük bir protesto düzenlendi. Yanlış hatırlamıyorsam yaklaşık 200 bin kişi sokaklara dökülmüştü.
Ben de o sırada dışarı çıkmıştım. Aslında olayın nasıl geliştiğini anlatayım.

Trabzon'da polisler beni tanıyordu. Bazen arabayla bir yere giderken polis beni durduruyordu. Sonra beni kendi polis araçlarına alıyorlardı. Hatta bazen bir polis benim arabamın direksiyonuna geçip beni gitmek istediğim yere götürüyordu.

Çünkü şehirde park yeri bulmak, trafikte ilerlemek çok zordu. Böylece daha hızlı ulaşmamı sağlıyorlardı.
O gün de bir polis beni bir yere bıraktı. Trabzon'da çok uzun, ana bir cadde vardır. Ben ara sokaktan ana caddeye doğru çıktım. Birden arkamda büyük bir kalabalık olduğunu fark ettim.

Önce yine bir protesto ya da başka bir olay olduğunu düşündüm. Sonra döndüm ve insanların benim fotoğraflarımı çektiğini gördüm. Ertesi gün gazetelerde fotoğraflarım yayımlandı. Haberlerde, Türk futbol federasyonuna karşı düzenlenen protestonun liderinin ben olduğum yazıyordu! Kulüpte benimle çok dalga geçtiler. Herkes bu olaya gülüyordu. Ama taraftarların bir kısmı yanıma gelip beni tebrik etti, sırtıma vurdu ve "Sen gerçek bir Trabzonlusun, cesur bir adamsın" dediler. Beni kendi insanlarından biri gibi görmüşlerdi.

KAYBETTİĞİMİZ MAÇLARDAN SONRA BİZE TAŞLAR ATILDI

Trabzon’da özellikle maçları kaybettiğimiz zamanlar çok zorlandım. Maçtan sonra bize yönelik tepkiler çok sert olabiliyordu. Önce üzerimize domates atıyorlardı. Sonra patates atmaya başlıyorlardı. Ardından iş taş atmaya kadar varıyordu. Otobüsün camlarına taşlar geliyordu.
Trabzon'da oynadığım dönemde, birkaç maçın ardından bir keresinde soyunma odasında tam 81 saat kaldım. Çünkü dışarıda bizi bekleyen yaklaşık 10 bin kişi olduğu söyleniyordu.

Herkes bizi öldürmek istediklerini söylüyordu. Neredeyse herkesin üzerinde bir silah vardı. İnsan gerçekten korkuyordu. Bir keresinde gece saat 02.00'de havaalanına döndük. Bizi orada yaklaşık 4-5 bin kişi bekliyordu. Çünkü sanırım üçüncü maçımızı kaybetmiştik. Bize çok öfkeliydiler.

MARCELİNHO VE MUSAMPA BASKIYA DAYANAMAYIP TAKIMDAN AYRILDI

Bu olaylar benim Trabzon'daki kariyerimin son dönemlerine denk geldi. O sırada Marcelinho ve Hollandalı Kiki Musampa gibi önemli futbolcular da bizimleydi. Gerçekten çok iyi ve tanınmış futbolculardı. Ama bu baskıya dayanamadılar. Sonunda hepsi başka yerlere gittiler. Çünkü Trabzon bambaşka bir dünyaydı. Farklı bir kültürle karşılaşıyordun. Bu yoğun baskıya herkes dayanamazdı.

Doktorumuz bana sürekli şunu söylüyordu:
"Szymek, sen buraya para kazanmaya geldin. İşine bak, futbolunu oyna."

Ama ben öyle biri değildim. Daha önce oynadığım kulüplerde de aynıydım. Widzew'den ayrılmak istememiştim. Orada da ekonomik sıkıntılar nedeniyle adeta ayrılmak zorunda kalmıştım.

Ben duygusal bir insanım. Bir kulüpte olduğum zaman bütün kalbimi oraya veririm. Hayatımı o kulübe adarım. Trabzon'da da aynısını yaptım. Öncelikle futbola odaklanmaya çalıştım. Ama bir yandan da şehri gezmek, çevreyi tanımak istiyordum. O dönemde bu benim için yeni bir deneyimdi.

Doktor ise sürekli şöyle diyordu:
"Szymek, evinde otur. Kıçını kaldırma, maç gününü bekle!" Ben de, "Ama nasıl bekleyeceğim? Sürekli evde mi oturacağım?" diyordum.

Trabzonspor'da maçlarımız genellikle pazar günü oynanıyordu. Saat 13.00'te, yani Türkiye saatiyle 14.00'te maç yaptığımız çok olurdu. Böyle maçlarda perşembe sabahı antrenmana gelirdik ve artık bizi eve göndermezlerdi.

Bu da insanı gerçekten zorluyordu. Ailenle birlikte yaşama imkânın bile yok gibiydi. Çok ağır bir düzendi. Birkaç kez hayatımda Skype üzerinden uzun uzun sohbet ettiğimiz zamanlar oldu. O dönem Wisła Kraków'dan arkadaşlarım da Çin'de oynuyordu. Başka arkadaşlarımız da vardı.

Akşamları Skype üzerinden bir araya geliyorduk. Bazen saatlerce sohbet edip içki içiyorduk. Bir keresinde saate baktığımı hatırlıyorum. Saat sabah 04.00 olmuştu ve hâlâ bilgisayarın başında oturuyordum. Bu biraz bizim kaçış yolumuzdu. O yoğun futbol ortamından uzaklaşmak için böyle zamanlara ihtiyacımız vardı.
Ama çok büyük psikolojik sorunlar yaşadığımı söyleyemem.

CELALEDDİN BAZEN GÜNDE 10 BİRA İÇİYORDU

Trabzon'da çok iyi arkadaşlarım vardı. Ibrahim Jattara, Celaleddin gibi futbolcularla güzel zaman geçiriyordum. Celaleddin, Almanya'da doğmuş, Türk bir aileden gelen bir futbolcuydu. Almanya'da futbol oynadıktan sonra Trabzon'a gelmişti.

Bir de inanması zor ama takımda çok ilginç alışkanlıkları olan futbolcular vardı. Mesela Celaleddin hakkında bir şey anlatayım. Adam her gün, maç günü bile içki içebiliyordu. Günde 3-4 bira içtiği oluyordu. Hatta bazı günler 10 bira içtiğini biliyordum.

Düşünsene, maç günü sabah kalkıyorum, adam hâlâ bira içiyor! Gerçekten inanılmazdı. Bir de neredeyse herkes sigara içiyordu.

SOYUNMA ODASINDA NAMAZ KILAN ARKADAŞLARIM VARDI

Ben soyunma odasına girdiğimde maç öncesinde genellikle biraz esneme hareketleri yapmaya giderdim. Onlar ise bazen soyunma odasında namaz kılıyorlardı. Ben de buna her zaman saygı gösterdim. Duşların bulunduğu bölümlerde kendilerine yer açıyor, namazlarını kılıyorlardı. Ben de rahatsız etmemek için başka tarafa geçiyordum.

TUVALETTE BİLE SİGARA İÇİLİYORDU

Soyunma odasından çıkıp tuvalete gittiğinde bile sigara içen futbolcuları görüyordun. Her yer sigara dumanıyla doluydu. Teknik direktör de buna müdahale etmiyordu.
Trabzon'a geldiğimde bana ilk söylenen şeylerden biri de buydu. Kimsenin inancına ve alışkanlıklarına karışmamam gerektiğini biliyordum.

MÜSLÜMAN OLMAM İÇİN TEKLİF ALDIM

Yaklaşık yedi ay sonra Müslüman olmam için bir teklif aldım. Evet, İslam'a geçmem için. Bunun karşılığında da o dönem için oldukça iyi, çok iyi bir para teklif edilmişti.
O dönem Müslüman futbolcuların Türkiye'ye getirilmesi konusunda da ciddi bir hareketlilik vardı. Anelka da Müslümandı.

Roman Dąbrowski de orada çok sevilen bir isimdi. Türk vatandaşlığı almıştı ve Türkiye'de büyük saygı görüyordu. Ben oradayken insanlar Kaan'ı çok sık anıyorlardı. Hâlâ da çok sevildiğini tahmin ediyorum. Roman Dąbrowski gerçekten çok önemli bir futbolcuydu. Çok sayıda gol attı ve Türk futbolunda Polonyalı futbolcular için önemli bir yol açtı. Aslında futbolu bırakma kararımın arkasında ciddi fiziksel sorunlar vardı.

Ama önce 2006 Dünya Kupası konusuna değinelim. Dünya Kupası'na katılmaya hak kazanmıştık. Turnuvada iki maç oynadım. Genel olarak o turnuva benim için çok büyük bir hayal kırıklığıydı. Özellikle Ekvador maçı…

Dünya Kupası'ndan döndüğümüzde çok ağır eleştirilerle karşılaştık. O dönem insanlar bizimle dalga geçiyordu. Bugün buna mizah deniyor, o zamanlar fıkra gibi anlatılıyordu. Birisi eşine formasını çamaşıra vermiş. Eşi de ona şöyle demiş:

"Bu forma kupkuru! Sen Dünya Kupası'nda değil miydin? Hiç terlememişsiniz bile!"

O dönem yalnızca futbolcular değil, teknik direktörler de basının yoğun baskısı altındaydı. Hatta bazı gazetecilerin teknik direktörlerin fotoğraflarını çekmeleri ve onları alkol almış gibi göstermeleri için görevlendirildiği durumlar da vardı. Bunların yaşandığını biliyoruz. Eski takım arkadaşlarımdan biri de böyle bir fotoğraf çekme talimatı almıştı. Neyse ki Maciej Szczęsny bu konuda bize çok yardımcı oldu.

Açıkçası insanlar çok öfkeliydi. Çok ağır tepkiler alıyordum. O dönem dört gün boyunca evden çıkmadığımı hatırlıyorum. Hayatımda ilk defa gerçekten korktuğum için evden çıkmadım. Köpeğimi bile dışarı çıkarmadım.

Özellikle taç atışlarını sürekli çalışıyorduk. Her maç analizinde yaklaşık 25 dakika boyunca onların taç organizasyonlarını izliyorduk. Maciej Skorża da o sırada yardımcı antrenördü. Ama bütün bunlara rağmen Ekvador maçında yine aynı organizasyondan gol yedik. Bir oyuncu topu taçtan kullandı, başka bir oyuncu topu uzattı ve ardından golü yedik.

Hepimiz ne yapacaklarını biliyorduk ama yine de engelleyemedik. Bazen futbolda birkaç santimetrelik bir fark, bütün maçı kaybetmene neden olabiliyor.
Elbette futbol oynamayı isterdim ama artık o seviyede oynayabilecek durumda değildim. Hatta Dünya Kupası'ndan önce bile futbolu bırakmayı düşünüyordum. Bana yakın olan insanlar devam etmem için çok ısrar etmişlerdi.

Ama o dönem antrenman yapamadığım günler oluyordu. Üç, dört gün boyunca antrenmana çıkmadığım zamanlar vardı. Çünkü dizlerim çok şişiyordu.

TRABZON'DA ÇOK FAZLA İĞNE OLDUM

Trabzon'da oynarken çok fazla iğne oldum. Sürekli sakatlıklarım vardı. Trabzon'da özellikle Aşil tendonumla ilgili çok fazla sorun yaşadım.

Bir maçta 3-0 öndeydik. Oyuncu değişikliği tabelası hazırlanmıştı ve ben de oyundan çıkmak üzereydim. Ancak rakip futbolcu beni kovalıyordu. Ben de topla birlikte orta sahaya doğru kaçıyordum. O sırada bacağımın şu bölgesindeki kemik parçalandı. Kemikten bir parça koptu.

Bugün bile orada ameliyat izlerim var. Bacağımda hâlâ çıkarılması gereken bir vida bulunuyor ama bugüne kadar çıkarttırmadım. Vücudumun başka yerlerinde de çok sayıda ameliyat izi ve platin var. Karnımda 12'ye 14 santimetrelik bir cerrahi yama bulunuyor. Arkadaşlarım bana Robocop derlerdi. (Gülüyor.)

Bir de omzumdan ameliyat olmuştum. Onu da Ruch Chorzów'a karşı oynarken sakatlamıştım. Kamil Kosowski bana harika bir ara pası vermişti. Maçın dördüncü dakikasıydı. Kaleciyi geçtim ama bir hareket yapmaya çalışırken omzumdan ciddi şekilde sakatlandım.

Omzum yerinden çıkmıştı. Ben acıdan bağırıyordum. Ama Kalu Uche yanıma geldi ve sakatlığımı fark etmedi.
Bana, "Bravo Szymek! Bravo!" diyerek omzuma vurup duruyordu. ben de içimden onu öldürecektim! (Gülüyor.) Sonra beni kalenin arkasına götürdüler. O sırada Żurawski penaltı kullandı. Doktor bana, "Żurawski'ye bak, Żurawski'ye bak!" dedi.

Ben penaltıyı izlerken doktor omzumu yerine oturttu. Ambulansla hastaneye götürdüler ve ameliyat ettiler. Ama ameliyata girmeden önce maçın ikinci yarısını bile izledim. O dönem maçlar Canal+ kanalında yayınlanıyordu. Hastaneye götürüldüğümde üzerimde hâlâ futbol şortum vardı. İkinci yarıyı hastanede izledim, ardından ameliyata girdim. Çok fazla ameliyat geçirdim. Artık vücudumun devam etme şansı kalmamıştı.

Artık o seviyede futbol oynayamayacağımı biliyordum. Beni tanıyanlar bilir, ben kendimi kandıramam. Yapım böyle. Bir işi yapamayacaksam yapamam derim.

Trabzonspor'da belki bir buçuk yıl daha oturup sözleşmemden para kazanabilirdim. Belki bugün olsa öyle yapardım. Ama o zaman öyle biri değildim.

Futbola devam etmek için gerçekten çok çaba gösterdim. Bu süreç yaklaşık bir yıl sürdü. Sonunda Trabzonspor'la sözleşmem feshedildi. Widzew beni tekrar çağırmıştı. Bir süre orada antrenmanlara da çıktım. Ama her antrenmandan sonra dizlerim balon gibi şişiyordu.

Buz koymam, sürekli tedavi görmem gerekiyordu. Maç günü geldiğinde de yine iğneler, ağrılar ve başka sorunlar… Artık bunu istemiyordum. Böylece futbolu bıraktım.

Bugün konuşmaya başlarken gelecek hafta 50 yaşıma gireceğimizi söylemiştik. Ama çok mutluyum. Gerçekten çok iyi hissediyorum. Hâlâ futbol oynuyorum. Şaflary'de B Ligi'nde mücadele eden bir takımımız var.

Zaman buldukça gidip oynuyorum, biraz hareket ediyorum. 50 yaşımda hâlâ futbol oynayacağımı söyleselerdi herhalde kendi kendime, "Delirdin mi? Sen futbolu 30 yaşında bırakmış bir adamsın!" derdim.
Ama hâlâ oynuyorum. Dağ yürüyüşleri de yapıyoruz. Kendimi çok iyi hissediyorum."

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@Sxekad Yavaş yavaş iyi olacak sen bir de en başı görecektin. Sadcee T2 turnuva oynayarak VRS #1 olunuyordu hahaha

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@wxovqqxzizy Yok.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

Valorant camiasının önemli bir kesimine göre tarihin en iyisi olan "aspas" bir Türk takımına geliyor ve bu takımı tebrik etmek, Türkiye'ye böylesine yıldız bir oyuncuyu getirdiği için tebrik etmek yerine "yok başarısız olur", "yok uyum sağlayamaz" diyenler yine bizim içimizden çıkıyor. Bunların biri de o müthiş Valorant takımının patronu olan yayıncı:D

O patronun takımına bir bakalım neler katmış Valorant tarihine;

1 tane uluslararası Bo3 zaferi.

Laf ettikleri "aspas"'ın champions zaferi ile onların Bo3 zafer sayısı aynı. Tarihlerinde 1 tane masters katılımından farklı bir şeyi olmayan organizasyon patronundan çok iddialı sözler bunlar. Bu adam başarısız olacaksa, yine bir champions zaferi olan isim olarak Türkiye'de başarısız olacak ve FUT'ta başarısız olacak. Size giren çıkan ne tam olarak? Siz devam etsenize 1 maça championsa kalmaya. FUT 3 tane masters 3 tane champions katılımı ile EMEA'yı bırak tüm Valorant'ın en başarılı, bilinen, popüler takımlarından biri. Zannetmiyorum ki "aspas" patronun takımı hakkında bilgiye bile sahiptir.

FUT, dün "aspas"ı Valorant kadrosuna katıp bugün Donk'un olduğu CS2 takımını 13-0 yenecek kadar büyük bir organizasyon. Herkes dengi dengine.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@Captaiinfb KWJZKSHXKSLsjzksjs

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@metekerem597 Yani gerçek olup olmadığından bağımsız büyük ihtimal ana hesabı banli veya farklı bir durumdur alt hesabı ile oynuyor.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

MIBR 2025 kadrosu sadece verno ki o da igldi onun yüzünden İngilizce konuşuyordu, peki aspas nasıldı? Bir istatistikleri dökün bakalım ortaya.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@val7ntine0 Alfajerin oyuncu olarak söylemesi ayrı bu adamın kendi çekememezliğinden dolayı tebrik etmek yerine çamur atmasi ayrı.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@Shahin9791 İlk defa adam hakkında bir sey yazdım be

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@ugxr0 Kanka Stream başarısı WTCN'in kendi kitlesi ya.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

XANTARES BUNDAN 7 YIL FALAN ÖNCE 4 ALMAN OYUNCUSU OLAN BIG'E GIDERKEN ÇOK AZ BIR İNGILIZCE ILE 4 TANE ALMAN KÜLTÜRLÜ ADAMIN ORAYA GITTI VE O TAKIM TOP 1 OLDU. KISKANÇLIĞINIZIN ALTINI COMMLARLA İNGILIZCE BILIP BILMEMEYLE DOLDURMANIZA GEREK YOK.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@dogkan_yildiz FULL KISKANÇLIK.

[Yiğit @kuulvibes]

wtcN, FUT aspas transferini yorumladı.

[FUT bugrazin 🇧🇷 @bugrazin_]

@MrFaliN Abi bu tamamıyla KISKANÇLIKTAN dolayı. Bize niye ASPAS gelmedi, e sen kimsin ASPAS sana gelsin?? ASPAS senina adını bile bilmiyor. Ha bazı oyuncular da var laf eden, onları bilemem artık neyden laf editorlar.