kafamın içinde verdiğim yüzlerce başkalarını anlama savaşını hiç kimsenin bilmemesi ve beni anlamak için hiç kimsenin kendi içinde bırak savaşı, bir kere bile düşünmemesi. bu gerçeği kabullensem de, kabullenmesem de hiçbir şey yine değişmeyecek. yorgunum patron. yolun sonundayız.
hep teselli ediyosunuz beni. hep bitakım kararlardan beni vazgeçiriyosunuz. sonra inanıyorum size. "ah" diyorum ya “beni düşünüyolar”, “ah” diyorum “beni ne kadar çok seviyolar. benim iyiliğimi istiyolar.” diyorum. bi sıcak bakışa çocuk gibi kanıyorum ben.
hastasıyız halimizden anlayanların
onlarla düşman olur barışırız durup dururken
hiçbir faaliyetin fedaisi olmak istemediğimden
ayrıcalıksız bir ömür geçti kendiliğinden