İnsanlar sizi kaybettikleri için üzülmüyor çoğu zaman.
Yeriniz dolmadığı, verdiğiniz emeğin kıymeti anlaşıldığı, sessizliğiniz alıştıkları konforu bozduğu için üzülüyor.
Bu yüzden vedaların ardından gelen pişmanlık, sevginin gecikmiş hâlinden ziyade, kaybedilen imkânın fark edilmesidir.
Duayen ekonomist Mahfi Eğilmez'in, "Cebinde parası yok ama elinde son model iPhone var" eleştirilerine yönelik dikkat çeken "gösteriş tüketimi" değerlendirmesi:
🔷 "Asgari ücret alıyor ama son model telefon kullanıyor" eleştirisi sıkça yapılıyor.
🔷 Oysa bu durum, ekonomide "gösteriş etkisi" ve "umutsuzluk tüketimi" olarak tanımlanıyor.
🔷 İnsanlar, mevcut gelirleriyle ev veya araba alamayacağını düşünüyor.
🔷 Gelecek umudu azaldıkça, birikim yerine bugünkü tüketime yöneliyorlar.
🔷 Son model telefon veya lüks harcamalar, çoğu zaman zenginlikten çok kaybolan umutların bir yansıması oluyor.
Bazıları "bırak şu voleybolu piyasa darda ne olacak onu söyle" diyor. Bu soruyu bana değil de hükümete ve merkez bankasına sormaları gerekiyor. Ama korkudan onlara soramadıkları için bana soruyorlar.