14 yıldır ajanda üretiyorum. İlk defa bu denli bir krizin içerisindeyim. Kapaklar bombeli basılmış. Tüm siparişler yeniden yapılıyor. Bir müşterim bile linçlemedi. Binlerce kapaktan 4 iadem var. Ajanda bir kültürdür diye boşuna söylemiyoruz.
Timeda ambulans ve sağlık hizmeti eleştiriliyor. Herkesin acısı o kadar büyük ki insan bir şey diyemiyor. Ama sistemi genellememek lazım sanki. 🥹 Annemde babamda eşimde çocuğumda defalarca acil durum yaşadım. Çok içten yardımcı olan insanlara onlarca kere denk geldim. Ama herkesin yangını da kendinde tüter bilirim.
Bazı insanlar, sadece bazı insanların ne kadar iyi olabileceğini anlamadıkları için onlara karşı çok uzak duruyor ya da onları sevmiyor. Çok ilginç. İyi insanlar vardır ve iyiliklerine inanamayacak kadar çok iyidirler. Siz henüz böyle insanlarla karşılaşmamışsanız bu sadece şanstır, belki biraz da etrafa iyi bakmamak ve önyargıları yıkamamak.
Öğretmenlik sadece parayla yapılacak bir meslek değil bir kere daha anladım. Oğlum okulda düştü. Konunun öğretmeni ile alakası yoktu. Ama adam gece boyu bizleydi. Sonra 2 ay tatil diyorlar. İnsanlar full gerginlikle aylarca çalışıyor. 2 ayda dinlenemezler bile.
30 yıl önceki eğitim sisteminin şimdiden iyi olması ne garip. Tek ilerleyen yıllar. Her geçen sene işi daha da karıştırıyorlar. İş Teknik dersine ne oldu mesela? Ya Milli Güvenliğe? Eskiden Beden dersi bile Beden gibi yapılırdı. Şimdi birçok okulda o da yok. Adı var da kendi yok. 🤣
Bu ülkenin en güçlü Whatsapp grubunun kurucusuyum. Lagaluga gruplar bana çok boş geliyor. Herkes 'ben haklıyım' egosunda. O sırada biz 'abi şurada çocukların kitabı yokmuş halledelim o zaman' Kurumsal dille ona buna bir şey dikte eden hiçbir şeyin içinde yokum. Ben halk başarısından yanayım. Dümdüz konuşma dilinin aşığıyım.
Kimse de psikoloji kalmadı. İnsanlar çok minik şeyleri aşırı büyütüyor. Büyüttükçe gerçek büyük şeyler yaşadıklarında artık mentali hiç toplayamaz hale geliyor. 40 yıl önce de olan günlük minik bir olayı hayatınızın şokunu yaşıyormuş gibi büyütmeyin rica ederim. Herkese yazık. Yaşa geç.
30 yıldan fazla önce okuduğum kitapları şimdi oğlum Dünya okuyor. Aynılarını. Bunun için saklamıştım zaten. 4 ay önce rahmetli olan annem gurur duysun. Hep sayesinde. ❤️
Aynı kadına denk gelecek şimdi ve severim de kendisini ama siz birinin 840 kitap okumasına gerçekten şaşırıyor musunuz bana mı öyle geliyor? E siz napıyorsunuz ki hayatta?
42 yaşındaki Didem Soydan:
"Neden insanların geçmiş yaşamlardan beri 40'ın önemli bir eşik olduğunu tabii ki anlıyorsun.
Çünkü müthiş bir rahatlama geliyor. O kadar zevkli ki. '50 gelsin daha da rahatlayayım' oldum."