“ilk zamanlar hep böyledir, mücadele gibi gelir. biraz zaman ver kendine, kurtarıcı kimliğini bir kenara bırakmayı zamanla öğreneceksin. acının ne kadar önemli bir öğretmen olduğunu o zaman göreceksin. insan değer verdiği yerlerden kanar.”
Çok da üzülmeyin. Dünyadır geçer. Acıtır, üzer, dayanamam sanırsınız, yanarsınız; ama geçer. Arada, dünyanın seyrine, seyranına kendinizi bırakın. Görürsünüz geçer. Bir ince sızı kalır. O da insanlığınızı hatırlatır. İyidir.