gerçekten çok merak ediyorum. bir sorun varken kaygılanmamak ya da bir sorun yokken bile kaygılanmamak, beyninin durmadan senaryolar üretmemesi, yaşamayı tam anlamıyla becerebilmek nasıldır acaba?
Hayatta gerçekte kimin kazandığını bilmek istiyorsanız, evde kavgalar içinde büyüyen, suçlamalarla, vicdan azaplarıyla ve mutsuz ebeveynlerle uğraşan ve buna rağmen nazik, sevgi dolu ve anlayışlı bir yetişkin haline gelen kişiye bakın. Asıl bu, üstesinden gelmektir.
İnsan, dedi, bazen dünyadaki her şey üstüne gelirmiş gibi hissettiğinde onu alttan alan bir sevgi dilinden konuşulmasına, aynı sevgi dilinden susulmasına ihtiyaç duyar.
evet bircok seyden bıktık yasam zorlastı falan da simdi nisan gelecek cicekler acacak havalar biraz ısınacak aksamları sırta şal ele kahve alıp balkona cıkacagız dısarıda hafif bi esinti arkada da sakin bi müzik calacak ya… yasamak diyecegiz yasamak buna deger
bugün yorgunluktan ağladım. yetişkin olmak çok zor geliyor. evet ne yaşarsam yaşayayım, her sabah işe gitmek zorundayım, derse gitmek zorundayım, bir şeyleri toplamak zorundayım, zorunda olmak yetişkinliğin kuralı herhalde. neyse çocukluğumun yazlarını özledim.
bugün yorgunluktan ağladım. yetişkin olmak çok zor geliyor. evet ne yaşarsam yaşayayım, her sabah işe gitmek zorundayım, derse gitmek zorundayım, bir şeyleri toplamak zorundayım, zorunda olmak yetişkinliğin kuralı herhalde. neyse çocukluğumun yazlarını özledim.