Bu şehir beni boğuyor dinlediğim her günden, gitmek istemiyorum bu şehirden dediğim evreye geçmişim. Büyümüş hissediyorum. Teşekkürler tüm öğretilerin ve güzel dostlukların için canım Gazinantep
canım kızım, geçmişe gidip orada konaklamak ne tuhaf; artık bütün anılara yabancı hissediyorsun kendini. sanki sen hiç ağlamadın o masada, sanki kalbini kırmadı o keskin cümleler. geçmişte kaldıkça şimdiden uzaklaşıyorsun. dur ve bekle. anılar her zaman seni yoklayacaktır.
“Benim için gerçekten anlamlı olan şeyleri paylaşabileceğim o kadar az insan tanıdım ki, kendi içime çekilmem gerektiğini öğrendim.”
Into the Wild (2007)
Böyle bir güzellikle yaşamak varken neden diyor insan neden? Bırakamıyor içteki sorgulamayı. Çeşitli cevaplar geliyor ve devam etmek zorunda kalıyor karanlığında