artık çok yakın çevrem hariç kimseyle ciddi konuları hayata bakışımı falan konuşmamaya çalışıyorum. genelde insanlarla yüzeysel muhabbet edip her şeye gülüp geçiyorum ciddi bir konu açılırsa da dalgaya vuruyorum. beni anlamayacak insanlara bi şey anlatmak çok yorucu malsf.
günler, haftalar, aylar geçecek…iyi rüzgar alan bir balkon köşesinde, neyi başarıp başaramadığımı umursamayan insanlarla birlikte gülüp eğleneceğim. öyle ki, beni ilk defa görenler hayatımda hiç mutsuz olmadım sanacak.
Çok rahat oldukları için mi işleri tıkırında gidiyor yoksa işleri tıkırında gittikleri için mi rahatlar... Sen çok kaygılı olduğun için mi her şeyin çok zor yoksa hep zor olduğu için mi kaygılısın. Büyük bir muamma.