Ama az önce “Mutlu olacağın şeyleri yapmak yerine, yaptığın her şeyin içinde mutluluğu fark et” diye bir söz okudum. Belki de ihtiyacım olan buydu: mutluluğu fark etmek...
13 Nisan Pazartesi
Mutlu olacağım şeyleri yaptığımı sanıyordum, baktım ki mutlu değilim. Ait değilmişim gibi hissediyorum son zamanlarda her şeye ve fazlasıyla...
Ve her gün mutlu olamayacak mıyım diye düşünüyorum. Sonra “aman” diyorum, kapatmaya çalışıyorum kendimce.
Ellerinde meşalelerle kız istemeye giden ve “benim için dünyayı değil ama mahalleyi yaktı” diyen grup… Tamam en sevdalı aşık sizsiniz ama lütfen o büyük aşkınız sizi bu kadar duyarsız olmaya sevk etmesin.
"Önüne açılan yoldan yürü. Şöyle olsaydı daha iyi olurdu diye vehmettiğin yollar, kaderin dışındadır” diyor Sâmiha Ayverdi.
Hayatımız sayısız olasılığın vehmi, düşü, hevesi, ızdırabı, uktesi, keşkesinde israf olup gidiyor.
"Şimdi ve mümkün" içinde sayısız çare ve şifa var oysa.
Evdekilere benim küçükken hiç kırmızı pabuçlarım olmadı (annem olduğunu iddia ediyor ki vardı )bana kırmızı babet alır mısınız 5 yaşında bir kız çocuğu olmayı çok istiyorum dedim birkaç gün bekleyelim işe yaramış mı dediklerim
Ferdi Özbeğen’in tınısına, hissettirdiği o derin duygulara bayılıyorum. Ve hayatıma alacağım kişiyi şu şarkısı bekliyor olacak "Nerelerdeydin sevgilim, seni kader mi sakladı ?"
@nasipetme Evlilik, sadece bir evi paylaşmak değil o evi bir yuva hâline getirmektir. Bir bağ içinde olduğumuz beyin soyadını alıp paylaşmaktan gocunmayız.
"...şehirler geçtim, yollar yürüdüm, bilmediğim kentlerde akşamın sokaklara getirdiği o telaşı izledim. insanların yüzlerine baktım ve yollar boyu düşündüm. anladım ki, tüm yolculuklar geri dönmek içinmiş. bütün yolculuklar, eve dönebilmek uğrunaymış. şimdi evi arıyorum..."