yirmili yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurabilen tarafının sessizliğine.
"Diplomanız, yaptığınız iş ne olursa olsun, mayanızda güzel ahlak yoksa, zarafetten nasip alamamışsanız, olduğunuz konumun hiçbir önemi yok. İnsanlar sizi ahlakınıza, huyunuza göre ya iyi ya da kötü olarak anarlar."
Dönüp baktığımda görüyorum; zamanında kurduğum hayaller bugün elimde.
Yoruldum, öğrendim, büyüdüm…
Teşekkürler 26 yaşım, güzel bir hikâyeye ortak oldun. 🍀