Dün iki saat falan YouTube Shorts izledim. Yemin ediyorum akşamdan kalma gibi kalktım. Beynim kulağımdan akıyor şu an. 15 IQ eksik hissediyorum. Bunu düzenli izleyen insanın dikkat süresi 20 saniyenin üzerinde olamaz. Bu da beni şu provokatif düşünceye getiriyor:
Yeni Araştırma;
Kimyasal saç düzleştirme ürünü kullanımı rahim kanseri riskini arttırır. “Yılda 4 defadan fazla kimyasal saç düzleştirici kullanan kadınlarda, hiç kullanmayanlara göre rahim kanseri gelişme riski 2 katından fazla artar.”
Babanın ve eşin, hanımına ve çocuklarına bakması ilahi bir emirse eğer burada yadırganması gereken şey kadının neden para kazanmadığı değil. Sorun, bir erkeğin kendine emredilmiş farzı ifa ederken neden kadına bir yük gibi hissettirdiği. Bu tavır tüm dengeyi kökünden bozuyor
Bazılarıyla konuşurken bir kaktüse sarılıyormuş gibi hissediyorum. Konuşma bitiyor, belki sadece birkaç dakika sürmüş oluyor ama ben günlerce ellerimden kollarımdan diken ayıklıyorum.
Sözlerimi geri alırım. Geri de dönerim. Lafımı yerim. Özür dilerim. Geri adım atarım. Pişman olup, vazgeçebilirim. Cahillik ettim derim, keza edebilirim. Kimseye -önce kendime- aksi hususta bir vaadim yok. Hayat oturup ego şişirmek için çok kısa ve buna harcanmayacak kadar güzel.