Zihnim dolu.
Neyle ?
Her türlü şeyle.
Sebep ?
Yalnız hissediyorum. Biraz da aramasını beklediklerimin aramamasından.
Düğünde yalnız, hamilelikte yalnız..
Niçin ?
Ummuştum. Ummak, hayal kırıklığına da razı olmakmış.
Bugüne kadar yoktu ama bugün, bu günün beni üzdüğünü fark ettim. Belki de zihnimde görmezden geliyordum ama gün gibi gerçekmiş işte. Bir ukde imiş boğazımda.
Olmayanda gizlediğin hayırlar için üzüldüğüm için bağışla Rabbim...