در باریکه راه نگرانی و نامعلومی آینده در میان سیاهی مطلق به امید سپیده دستم را بگیر تا نیفتم دستت را به من بده تا نیفتی
تو بمان تو با من تو با مـــــا با انقلاب شیر و خورشید با آرمان جاویدنامانِ دیماه بمان با من
با مـــــا همچنان مصمم بمان
#اسپیس چهارشنبه ۱۱ شب ��یران
#پایان
#انقلاب_شیروخورشید
https://t.co/pevzFWpFWM
فرزند ایران و جانفدای میهن،
جاویدنام #فاطمه_سلطانی، بانوی جوان ۳۲ ساله، کُردِ کِرمانج و اهل اسفراین در استان خراسان شمالی، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای رژیم جمهوری اسلامی جان باخت.
فاطمه، مادر دو کودک خردسال بود؛
گیسو، دختر ۶ سالهاش
و راستین، پسر ۱۱ ماههاش،
که بعد از او بیمادر شدند.
در همان شب، همسرش هم مجروح شد و در بخش مراقبتهای ویژه بستری شد.
اما درد این روایت فقط در گلوله و خون خلاصه نمیشود؛
فاطمه ساعاتی پیش از رفتن به خیابان، در آخرین استوریاش نوشته بود:
«امشب به خاطر بچههایم میروم، چون حقشان است که زندگی خوبی داشته باشند.»
همین یک جمله، تمام حقیقت اوست.
مادری که برای آینده فرزندانش به خیابان رفت،
و همان آینده، او را از فرزندانش گرفت.
پیکر فاطمه را پس از چند روز به خانواده تحویل دادند،
ا��ا حکومت اجازه برگزاری مراسم عمومی نداد.
با این همه، نام او خاموش نماند؛
همانطور که صدای دخترش گیسو هم خاموش نماند،
آنجا که با شجاعتی فراتر از سنش گفت:
«واسه مامانم گریه نکنید، دست بزنید براش.»
فاطمه سلطانی،
در یاد ایران
جاودان.
#پایان
فرزند ایران و جانفدای میهن،
جاویدنام #محدثه_مالکی، هنرمند جوان ۲۶ ساله، در شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در محدوده میدان هفتتیر ��شهد بر اثر اصابت گلوله مأمورین رژیم جمهوری اسلامی به ناحیه لگن جان باخت.
محدثه در آن شب، با این باور به میان مردم رفت که هیچکس در خیابان نباید تنها بماند.
نزدیکانش نقل کردهاند که پیش از رفتن گفته بود:
«فقط میروم که ع��وی از جمعیت باشم؛ تا آنهایی که جلو میروند تنها نباشند و بدانند ما پشتشان ایستادهایم.»
او با همین روحیه، با همین حس همراهی و با همین شرافت، در کنار مردم ایستاد؛
و چند ساعت بعد، جراحات ناشی از گلوله، جانش را گرفت.
نام محدثه، صدف مالکی،
در یاد ایران
جاودان
#پایان
به این نکته دقت کنید که همین هوای پاک نتیجه هدف قرار گرفتن زیرساخت های سپاه بوده، این جمله که "زیرساخت ها هدف قرار گرفته تا مردم از فشار قطع برق به خیابان بیایند" نه تنها آدرس غلط؛ بلکه در راستای قرار دادن مردم به عنوان سپر بلای سپاهه.
خودتون رو بذارید جای خانواده اعدامی ها، چه حسی بهتون دست میده وقتی یکی ناشناس زیر عکس عزیز از دست رفتهتون بگه "به درک واصل شد"؟
این موجود از کانادا شناسایی شده و از همه مهم ت�� بصورت علنی از سپاه حمایت کرده و میشه علیهش اقدام قانونی کرد.
لطفا نشر بدین!
Atiyeh Rezvani
Toronto
جمهوری اسلامی یک حکومت مشروع نیست. یک نیروی متجاوز و اشغالگره که کشور ایران رو اشغال کرده، مردم کشور ایران رو کشتار جمعی کرده و بهشون تجاوز کرده.
هرکس پرچم ج.ا رو به دست بگیره، با نیروی متجاوز به وطن همکاری کرده مگر اینکه جون خودش یا خانوادهاش در خطر بوده باشه.
#پاينده_ایران
فرزند ایران و جانفدای میهن،
جاویدنام #سارا_سعیدی، شهروند ۳۹ ساله، مادر دو دختر و اهل مشهد، در ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ در منطقه امامت مشهد بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای رژیم به سر و صورتش جان باخت.
سارا سعیدی یکی دیگر از مادران ایران بود که جان خود را در راه آزادی این سرزمین از دست داد.
پس از جانباختنش، چون محجبه بود، نهادها و رسانههای وابسته به حکومت تلاش کردند پیکر و نام او را به نفع خود مصادره کنند، اما خانوادهاش در برابر این تحریف ایستادند و نگذاشتند حقیقت دفن شود.
پیکر او را پس از سه روز، با دریافت پول، اعمال فشار و گرفتن تعهد برای عدم برگزاری مراسم به خانواده تحویل دادند.
همچنین در جواز دفن، علت مرگ او را به دروغ «برخورد با ماشینآلات کشاورزی» ثبت کردند.
نام سارا سعی��ی
در یاد ایران
جاویدان.
#پایان
فرزند ایران و جانفدای میهن،
جاویدنام #ملیکا_دستیاب، دۊت جوان ۲۱ ساله، دانشجوی رشته اقتصاد، نوازنده تنبور و اهل کرند غرب از توابع داڵاهو در استان کرمانشاه بود که شامگاه ۱۸ دیماه در شهرک معلم کرمانشاه با شلیک نیروهای رژیم جان باخت.
ملیکا با تنبور زندگی میکرد؛ با هنر، با جوانی، با آینده. رژیم جمهوری اسلامی برای حفظ نعرەهای حیدعر حیدعر، نوای تنبورِ ملیکا را خفه کرد.
رژیمی که از ساز و آواز میترسید،
از زندگی میترسید،
و ماندنی نبود
و قبل از شلیک بە ملیکا، سقوط کرد.
نام ملیکا دستیاب
در یاد ایران
جاودان.
#پایان
فرزند ایران و جانفدای میهن،
جاویدنام #مهنا_دوکوشکانی، دختر ۱۸ ساله و اهل کرمانشاه، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در محله سعدی با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای رژیم جمهوری اسلامی جان باخت.
مهنا، دختری جوان از دل کرمانشاه بود؛ و در گزارشهای منتشرشده آمده که در رشته کاراته بهصورت حرفهای فعالیت میکرد و در سطح استان هم عنوانهایی به دست آورده بود.
پیکر این فرزند ایران، روز ۲۶ دیماه ۱۴۰۴ در آرامستان باغ فردوس کرمانشاه به خاک سپرده شد و چهلم او نیز با حضور مردم و بر سر مزارش برگزار شد.
نام مهنا دوکوشکانی
در یاد ایران
جاویدان.