به زودی سیلی از جمعیت دهه هفتادی و هشتادی ها خواهیم داشت که به سرطان های مختلف و بدون پیشینه خانوادگی مبتلا خواهند شد. علت هم استرس و فشار روانی-عصبی مزمن در این سالها.
ملتی که زیر بارِ سنگینترین فشارهای معیشتی، نانِ آغشته به کثافت را زیر پا میاندازد، پیامی سهمگین برای تاریخ دارد: «ما کرامتِ ملیِ خود را با مشتی برنج و روغن معاوضه نمیکنیم.»
دیت رو من حساب میکنم همیشه
بین کارام میام دنبالت
من میگم کجا بریم
من میگم چی بخوریم کی بخوریم چقدر بخوریم
هرموقع هم صلاح بدونم بلند میشم
توام مثل جوجه اردک پشتم راه میوفتی میای میشینی تو ماشین در سکوت
رسیدی خونه هم زنگ نمیزنی تا خودم پیام بدم
چون من سرکار بودم خستم
مسافران عزیز
ما تو جنوب لباس عجیب غریب نمیپوشیم
۲۴ ساعت تو خیابون نمیرقصیم
هرکی رو تو مسیرمون ببینیم باش شوخی و خنده نمیکنیم
بعد از شنا لخت لب خیابون منتظر نمیمونیم خشک شیم
موزیکایی که شما بهش میگید بندری رو ما گوش نمیدیم اصلا
فقیر و بی پول نیستیم
و در نهایت،مزاحم بقیه نمیشیم
شایع یه بار سایتهای بتِ کلاهبرداری تبلیغ کرد گفت اشتباه کردم.
آلبوم اینجانب رو فروخت پک فیزیکی به مخاطب تحویل نداد گفت اشتباه کردم.
مسابقهی استعدادیابی گذاشت کلی پول گرفت از رپرای ناشناخته؛ نتیجهش مشخص نشد.
مجوز گرفته الان باز میگه اشتباه کردم!
خفهخون بگیر سیاه باز وقیح.
ریدم تو سردر رپ مجوزدار...
جاکشا منت هم میذارن برا مجوز گرفتنشون...
:)))))))
شما «خانوادهی رپ فارس» نیستین...صرفاً یه سری خایهمال منفعتطلبین که دور هم جمع شدین...
یه روز مجوز، یه روز کالتبازی...
تا چش کار میکنه خایهمال...
تا چش کار میکنه دوزاری...
#ایران_اشغالی