یک تار موی شیرزنان و دلیرمردان نورآباد ممسنی میارزد به هزار فعال مدنی روزنهگشا و اصلاحطلب که شجاعانهترین حرفشان، التماس هزارباره از رژیم خونخوار برای «تغییر رفتار» است و سقف آرزوهای ناگفتهشان، مرگ علی خامنهای و آمدن آخوندی توسعهگرا به جای او.
مردم شریف و عشایر غیور نورآباد ممسنی،
حضور دلاورانه شما در نفی رژیم ضحاکی و دفاع از کیان ایران، با برافراشتن پرچم ملی شیر و خورشید و درفش کاویانی، جلوهای آشکار از تداوم ایستادگی و مبارزه است. این حضور میهنپرستانه، با وجود آن کشتار بزرگ، نشانه عزم استوار شما و نمایانگر مسیر پیروزی ملت بزرگ ایران است.
عشایر سرافراز ایران،
من به شما درود میفرستم. شما در سراسر تاریخ پرافتخار این سرزمین، همواره نگاهبانان ایران بودهاید و سلاح و غیرتتان را در راه پاسداری از میهن، ملت و تمامیت ارضی کشور به کار گرفتهاید.
امروز نیز به شما و به همه ایرانیان در گوشهگوشه آن خاک پاک میگویم: همدل و همصدا، در کنار یکدیگر، ایران را پس خواهیم گرفت و آن را آبادتر و آزادتر از گذشته، دوباره خواهیم ساخت.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
ما قوم و خویش هم هستیم و خانواده ما، خانواده بزرگ ایران است. ما متعهدیم در یک ایران یکپارچه و دموکراتیک، در سایه حاکمیت قانون و پرچم شیروخورشید، به هرگونه تبعیضی پایان دهیم و آزادیهای فردی و برابری شهروندان در برابر قانون را تضمین کنیم. ما برای آزادی و امنیت ایران ایستادهایم.
عزیزان من! ایران را نمیتوان تجزیه کرد! میهن ما در درازای تاریخ و بهویژه صد سال اخیر، از درون تحولات جهانی و منطقهای، سرفراز بیرون آمده است. ایران، نه سوریه است و نه عراق و لیبی. شبیهترین کشور به ایران، مصر است که همچون ما، تاریخ و تمدنی دیرپا و شکوفا دارد.
مسوول کشاندن ایران به آستانهی جنگ، علی خامنهای است؛ کسی که ۴۷ سال با شعار و آرمان «مرگ بر آمریکا» فرصتهای طلایی کشور را سوزاند، ایران را به بنبست اقتصادی و اجتماعی کشاند و هزاران معترض را به خاک و خون کشید. حداقل صداقت در بیانیههای «نه به جنگ»، درخواست عزل خامنهای است.
بیش از ۱۳۰۰ تن از دانشآموختگان دانشگاه آریامهر با تأکید بر شش خواسته مشخص از دولتها و نهادهای قانونگذار کشورهای دموکراتیک، خواهان به رسمیت شناختن شاهزاده رضا پهلوی به عنوان رهبر مشروع دولت انتقالی برای گذار ایران به دموکراسی شدند.
هممیهنان گرامی،
ایران در آستانه تحولی بزرگ و تاریخی قرار دارد و عامل تعیینکننده آن همچنان اراده و کنش آگاهانه مردم ایران است. این ما هستیم که باید در زمان مناسب نقش کلیدی خود را ایفا کنیم و نگذاریم سناریوهایی برخلاف خواست ملت بر کشور تحمیل شود.
در این مسیر، نقش نیروهای نظامی، انتظامی، امنیتی و بدنه دستگاههای دولتی تعیینکننده است. در انقلاب ملی شیروخورشید ایران، بسیاری از نیروهای شریف با سرپیچی از دستورات سرکوبگرانه در کنار مردم ایستادند. گزارشهای موثق نشان میدهد که بهویژه نیروهای پلیس و ارتش از بهکارگیری سلاح علیه مردم خودداری کردند و رژیم برای کشتار از نیروهای لباسشخصی، بسیج، سپاه و مزدوران غیرایرانی استفاده کرد.
افشای اسناد و تصاویر کشتار و هویت عاملان آن، تحویل پیکر جانباختگان، یاریرسانی به بازداشتشدگان، کمک به نجات کادر درمان و شکلگیری درمانگاههای زیرزمینی، از جمله اقداماتی بود که با همراهی نیروهای ریزشی در بدنه نهادهای حکومتی انجام شد. با این حال، روشن است که شمار و امکانات این نیروها در برابر دستگاه سرکوب رژیم محدود است و برای ایجاد توازن قوا، مداخله بشردوستانه بینالمللی ضروریست.
اکنون که احتمال چنین مداخلهای از همیشه بیشتر است، برای فرماندهان نظامی و انتظامی، بهویژه فرماندهان ارتش و دیگر مقاماتی که دستشان به خون ملت آغشته نیست، فرصتی محدود باقی مانده است تا حساب خود را از رژیم جنایتکار جدا کنند. انتخاب با شماست: با پیوستن به مردم، جان خود و خانوادهتان را حفظ کنید و در پیروزی ملت سهیم شوید؛ یا سرنوشت خود را به کشتی درهمشکسته جمهوری اسلامی گره بزنید و با خامنهای و رژیمش غرق شوید.
من در دوره تازه کارزار همکاری ملی، از شما دعوت میکنم هنگام پخش زنده از تلویزیون تازهتأسیس انقلاب ملی ایران «Iran National Revolution TV» کیوآرکد کارزار را اسکن کنید و با تیم ویژه من ارتباط بگیرید. پخش آزمایشی این شبکه به تازگی بر ماهواره یاهست آغاز شده است.
سرنوشت ایران در گرو تصمیمهای امروز ماست. با مسئولیتپذیری و شجاعت میتوانیم تاریخی نو برای ملت ایران رقم بزنیم.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
جامعه مذهبی ایرانی به اندازه همه سالهایی که سکوت کرده، از رانت شهروندی درجه یکی منفعت برده، علیه تبعیض و ظلم چون به سمت خودش نبوده حرفی نزده مقصره.
پس اینقدر مردم رو بابت خشم علیه مقدساتشون سرزنش نکنید.
امروز دانشگاه صنعتی شریف، آینهی ایران بود. بسیج دانشجویی، اقلیتی بسیار کوچک اما قلدر و زورگو که سالهاست دانشگاه را ملک شخصی خود میدانند و بدون مجوز هر کاری بخواهند در هر نقطهای از دانشگاه انجام میدهند، مقابل حرکت آرام و اعتراض مسالمتآمیز صدها دانشجو به سمت سردر اصلی ایستادند و با ایجاد درگیری و خشونت تلاش کردند مانع رسیدن دانشجویان به سردر دانشگاه شوند؛ با این خیال خام که اگر سردر فتح نشود، صدای دانشجویان هم به جایی نمیرسد. غافل از آنکه صدای رشادت و شجاعت دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، در نخستین روز بازگشایی دانشگاه در سراسر ایران و در گوشهوکنار جهان شنیده شد:
«مرده ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم»
«این همه سال جنایت، ننگ بر این ولایت»
«این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده»
«جاویدشاه»