سال ۵۷، بخش وسیعی از مردم ایران چیروفوبیا داشتند. اما این فوبیا دیگه رخت بسته و وقت تغییره.
ناراحتی ساعدی از مهمانی هرروزه کشور، چیروفوبیاست.
دیدن رشد سریع کشور و ناراحتی، چیروفوبیاست.
ناراحتی از برق گرفتن از انرژی خورشیدی، چیروفوبیاست.
مصادره برندها و کارخانجات، چیروفوبیاست.
از تیپ و هیکل و چند زبان مسلط بودن شاه به خمینی رسیدن، چیروفوبیاست.
اما چیروفوبیا چیست؟
حالتیست که انسان از شادی و خوشبختی میترسد.
در کشوری که قحطی های پی در پی گذرونده بود، مصرف به عنوان ریشه رفاه و شادی تبدیل به یک فوبیا شده بود. بنابراین به شکل ارگانیک، قناعت در متن فرهنگی مردم ارزش شده بود و ریخت و پاش کردن یادآور روزهای سخت و قحطی بود.
حال آن که در دوره ای کمتر از یک نسل، کشور در مسیر مصرف و فراوانی قرار گرفته بود، در حالی که هنوز فوبیاهای قبلی از ذهن نسل های زنده حذف نشده بود.
انتخاب مشتی حمام نرفته ژنده پوش، این ترس که اگه فردا قحطی شد چیکار کنیم رو رفع میکرد. تضمین کننده روانی این بود که اینقدر کم مصرف میکنیم که اصلا قحطی ها تکرار نشه. با عادت همیشگی سازگارتر بود.
چیروفوبیا مدت هاست به نظر میرسه تمام شده.
حفرههای تاریخی، پناهگاههای شیطان هستند
از اواخر ساسانیان تا ۲۵۰ سال بعد از اسلام، یک حفره تاریخی بزرگ وجود داره که هرکس هرجور دلش خواسته برای منافع خودش پرش کرده
چه کسانی، دو تا سه قرن، تاریخ رو پاکسازی کردند و هرچه دلشان خواسته اون وسط قرار دادند تا این همه نزاع زنده بماند؟
I'm surprised you're analyzing this competition so one-dimensionally, judging it by a single metric.
The issue isn't the size of the economies. It's the degree of control they exercise: control over strategic waterways, financial institutions, and technological chokepoints.
More importantly, many of China's most talented people still see the United States as the place to go if they want to become wealthy or reach their full potential. Relative freedom is what generates entrepreneurial creativity and disruptive innovation—something China still struggles to foster.
China is also creating debt at a faster pace than the United States, while using state control and programmable money to postpone the consequences of mounting losses. Its demographic outlook is equally alarming.
China's economic growth has largely been catch-up growth—from a very low base to a more reasonable level. With stronger economic freedom, clearer private property rights, and greater individual liberty, it could likely have achieved even more.
Even many Chinese themselves are less optimistic about China's future than you seem to be.
یهودیها برای جلوگیری از تکرار هولوکاست، دائم براش یادواره و مراسم منظم میگیرند. بگیرند به خودشون مربوطه. دلیل منطقی خودشون رو دارند.
آزادی خواهان هم برای کشته شدههای راه آزادی و عدم بیعت با حاکمان جائر، مراسم عاشورا رو زنده نگه میدارند.
زنده نگه داشتن یاد کشته شدههای راه آزادی، باید بدون فراموشی علتهای اصلی، دائمی و بخشی از فرهنگ و رسوم باشه.
چرا که همان است که میلان کوندرا گفت:
جدال با سلطه، جدال حافظه با فراموشیست.
عاشورا و زنده نگه داشتنش، نه ربطی به تراپی روانی داره، نه نیاز انسان به گریه کردن، بلکه ربط مستقیم به زنده نگه داشتن «سنت آزادی خواهی در برابر بیعتهای اجباری» داره.
دین سیاسی است چون نظام صوری منسجم اصل موضوعی برای آزادی است
و چون آزادی مقولهای است که در برابر قوه قهریه سیاسی معنا دارد.
دین دولتی نیست، اما سیاسی است! بین دولتی بودن و سیاسی بودن فرق است.
دینی که سیاسی نباشد، عرفان پذیرنده و توجیه کننده سلطه و بردگی است.
آزادی بدون ایمان، بنیانش بر باد است.
انسانی لایق آزادی است که تا پای مرگ پای آن بایستد و فقط مقولهای ایمانی است که انسان را لایق آزادی میکند.
@rusoroden تشریف ببرید جایی که عزاداری را مصادره نکنند، مراسم کوتاه باشد، از خرافات پرهیز کنند، مزاحم خلایق نباشند، متانت حاکم باشد، حرمت محرم حفظ شود. بروید قاطی مردم عادی و معمولی.
جسارت کردم البته.
اینکه جلوی کسی که بهت زور میگه، مقاومت میکنی، کتاب خووندن نمیخواد.
اما اینکه بخوای قانع بشی یکی بهت زور گفت برات عادی محسوب بشه، خیلی باید کتاب بخوونی!
@milad_dokhanchi آره بابا مشکل از فهم مردم،تو خودت رو ناراحت نکن.
مشکل از فرستنده نیست ،اصلا و ابدا به این فکر نکن که حرف شما بی ارزش و رو خونی و کج فهمی.
مشکل ما هستیم که فهمون به حرفهای شما نمیرسه
@DerCheapi با این استدلال هیچ زرتشتی نباید باقی میماند؟!؟!؟!
الان هموطن های زرتشتی ها،مسیحی،یهودی و... یهو از زیر بوته در اومدن؟!؟!؟!
رو خونی نکنید فقط،
عقل سلیم رو گذاشتن برای همین موارد لامصب،
🔴 در دورانی که «حقوق مالکیت فردی» پایمال و متلاشی شده، هرکس بر دفاع از حقوق مالکیت فردی تکیه کنه، به او بر چسب «خودشیفته» میزنند.
✅ چرا که او در حال ترویج همزمان ۲ ایده است: «هم من برای خودم مهمم و هم به حقوق مالکیت فردی تو احترام میگذارم و بیاجازه تو از حدود آن عدول نمیکنم»
🔴 در واقع مخالفان این گزاره، خودشیفته و سلطهگر هستند نه کسی که مروج این گزاره است.
در نتیجه، چون در استدلال بازنده هستند و سلطه خود را در خطر میبینند (چه سلطه فکری چه سلطه مالی و مرشدی) ناگزیرند برای حفظ منافع، به تو حملاتی از جنس «شبه علم» کنند و با بزک دوزکهای روانشناسی و روانپزشکی، به تو برچسب بیماری یا اختلال بزنند.
✅ تنها اختلال و بیماری که به دیگران و اجتماع آسیب میزند، عدم رعایت حقوق مالکیت فردی دیگران و عدم احترام به اراده آزاد برابر سایر انسانهاست.