Seni sevmeyi bile özledim artık.
Mimiklerini, ellerini… en çok da gözlerini.
Ne rakının buruk tadında varsın,
Ne de manzaranın dingin huzurunda.
Yalnızca hayallerimde yaşıyorsun,
Ve ben, denizin ortasında
Kaptansız kalmış bir gemi gibi savruluyorum sensiz.
Seni o kadar çok özlüyorum ki,
Uzaklara dalıp, denizin sonsuz mavisinde arıyorum izini.
Sensizliğin rüzgârı, yüzüme vuran soğuk bir yalnızlık gibi…
Biliyorum, gelmeyeceksin.
Ama içimde sönmeyen küçük bir umut,
Her dalga sesinde seni fısıldıyor bana.