"به ایمان قسم، به عشق، به آزادی، به حقیقت، به شرف، و به خداییِ خدا قسم که در قلب آنکس که خانهاش را میخواهد، زادگاهش را دوست دارد، و حُبِّ وطن فراوان دارد، همیشه نوری هست، همیشه چراغی، روشناییِ بیپایانی. در قلبش، همیشه در تاریکترین لحظههای ناامیدی، امیدی هست."
-نادر ابراهیمی
روز جهانی معلم رو به اون استادی تبریک میگم که یازده سال من رو با چند خط شعر دنبال خودش کشوند و نذاشت آخرین نخِ اتصالم پاره بشه. دم شما گرم. سختگیریهات اگر نبود، منم یحتمل اینجا نبودم.
بعضی روابط اینطوریان که شیش ماه دورت بگردم همه چیز خوبهست، و یهو یک روز اول تا آخرش داد و بیداد. بعد باز شیش ماه قربون صدقه و روال. دوباره یک روز کامل شر.
وقتهایی که این کودک خوابه، من خیلی بیشتر یاد زهرا خانوم کوچولوی آقا میفتم. به جزئیات دست و پاش نگاه میکنم، دندونهاشو میشمارم، از مژههاش عکس میگیرم. و هی فکر میکنم چقدر فاجعه و غیر قابل تحمله اگه یه روزی اینطوری از پیشمون بره.
جدی اگر این خانوم نبود من هیچوقت به این نقطه از پذیرش خودم نمیرسیدم. هرچی بودم، هرچقدرم خلاف میل و عقیده و آرزو هاش، یک کلمه تو سرم نزد. همیشه هوامو داشت. خدا رو هزار مرتبه شکر میکنم هرروز.