Yıl 1984 yer Paris... Şiwan Perwer seslendirdiği eseri bitirip dinleyicileri selamladığı sırada çocuk bir hayranı yanına giderek kendisinin söyleyeceği sözü olduğunu fısıldıyor sanatçının kulağına ve sonrasında bu eşsiz dakikalar başlıyor...
Hala bu ülkede bu olaylar yaşanırken bu sitede erkek hakkı, redpill kalempil diye zırvalayan 20 yaşındaki erkek çocuğu görünce böcek görmüşüm gibi oluyorum insanlığın en alt tabakası amina koduklarim
Kürt olmanın hayatımızdaki en büyük yeri bazen sadece kimliğimizle var olduğumuzu hissettirmesi aslında en büyük travmamız bu kendimizle barışamıyoruz,kendi problemlerimizi çözemiyoruz ve kimliğimizi genişletemiyoruz ve bazen eleştirdiğimiz varlıklara benziyoruz
Böyle bir gözlemim var bizim çevreye karşı ama bu bir suçlama değil zaten maruz bırakıldığımız bir problem daha kendi dilini öğrenememiş çocuklar kim olduğunu kavrayamamış insanlar olmaya zorladılar bizi ve bu gerçekle yaşamak zorunda bıraktılar asıl mücadele sebebim de bu