I did not expect that I will fall hard to whatever! I don't want to curse him in my wall! Like ga, daw kagaga guid ya bala sa akon. Amo na guid ko na ya ka desperada ya?! Baw!!! Hambal ko pa daad, there is a chance. Teh, anu na ni karun. Diin na ang chance na hambal mo girl?!
What amazes me more is the powerhouse ensemble of the cast, the director, and the cinematographer. Maygahd!!!! When the credits were roled out, I was like ok, that explained everything. Geee!!! You should watch it to understanding whatever i am babbling about.✌️😁🫰
Ok makiride on tayo sa #OdessyMania here is my take. I watched the movie not because of the storyline, because I know the story already, like I have read the book, duh! Ok? I watched it because of art, not because of literature.
I am amazed by the production, the thought processed involved, the brain cracking moments to show it not only for entertainment but for art! Like no dull moment. You will by glued from the beginning to the end.
Alam ko simula sapul na ayaw niya ako. Kaya ayaw na rin sa anak ko. Ayaw ng mga tao sa akin kaya ayaw rin nila sa anak ko. Mahirap makipagsapalaran kapag ayaw ng mga tao sa paligid mo.
Naghahanap ako ng kausap tungkol sa mga nararamdaman ko pero alam ko namang walang makaka-intindi sa akin. Sa mga naranasan ko. Gusto ko umalis, at magtago. Ngunit d ko magawa may anak ako. Kailangan niya ako. D ko maaasahan nanay ko na alagaan anak ko.
Hindi ko alam magmahal kasi hindi ko naranasan na mahalin ng magulang ko. Ang alam ko na pagmamahal ay carin̈o brutal. Hindi ko sinasadya na maipasa sa anak ko yun. Hindi ko alam paanu ayusin yung nagawa ko sa anak ko.
Sila pinili ngunit binitawan nila. Ako na pumili hindi pinili. Ngayun naniniwala na ako na hindi talaga pantay ang buhay. May mga pinagpala, may mga hindi pinagpala. At naniniwala na ako (actually nuon pa alam ko na) na hindi talaga ako pinagpala.
Ako lang ang tangang pinpaniwala sa sarili na pinagpala talaga ako. Kasi ayoko magself pity. Wala kasi naaawa sa akin eh. Walang nag-aalaga simula pa sa umpisa. Kaya masakit sa akin na may mga batang pinapabayaan lang ng magulang.
Lahat ng pinipili ko hindi ako pinipili. Pero nandito pa rin ako naghihintay na ako naman ang piliin this time. Unfortunately, I think it's too late already for that.
Mahirap ibenta ang skills na merun ako. Kasi hindi lahat nangangailan ng skill set na merun ako. Nawawala na ang self confidence ko dahil hindi k9 mahanap kung saan ako. Nagpapansin pero walang pumapansin kasi hindi naman talaga ako pansinin. No wonder walang pumipili sa akin.
I know I shouldn't feel this way, but I am so flustered. Like what the hell???!!!! Daw gusto ko bala mangita tindakanay ah! Nainit guid ko ya!!!! Ilam lamang. Kay daw ka-alinganga guid ko ya subong man. Anu na ya man? Since January bala, I am not myself anymore!