Luz Dary Celis V.

[Vigia Ciudadano @VigiaCiudadano7]

Un emotivo video se ha vuelto viral en redes sociales al mostrar a Nicolás Sánchez, profesor de educación física, realizando un gesto que ha conmovido a miles de personas. Durante una actividad escolar, el docente decidió asegurarse de que Noah, un alumno con discapacidad motriz, pudiera participar junto a sus compañeros de una manera especial.

En las imágenes se observa cómo el profesor anima a los demás estudiantes a convertirse en “la hinchada de Noah”, creando un ambiente lleno de apoyo, entusiasmo y compañerismo. Además, ayuda al niño a integrarse activamente en la actividad física, permitiéndole vivir el momento junto al resto de la clase.

La escena ha sido ampliamente compartida porque demuestra que la verdadera inclusión no consiste solo en estar presente, sino en generar oportunidades para que todos puedan participar y sentirse parte del grupo. Un gesto sencillo que dejó una poderosa lección sobre empatía, respeto y trabajo en equipo.

#Inclusión #Educación #HistoriasQueInspiran #Empatía #Viral #Tendencia

[CeciliaOrozcoTascón @CeciliaOrozcoT]

El q podría ser pte de la Rep., se arroga el derecho de juzgar quién es periodista en Colombia. A los que escudriñamos su pasado, nos descalifica como "activistas". Anunció q su acoso judicial fallido pero amenazante, seguirá ¿podremos defendernos?
https://t.co/0BcFIfqfHL

[Valy 🎩🎭 @liderfiscal]

#ULTIMAHORA Solo en México podemos ver estas maravillas.

Zapopan Jalisco... manos magicas más de 250 mujeres de Etzatlán tejieron una obra monumental que merece el reconocimeitno y que compartamos si somos mexicanos orgullosos de nuestra cultura y de nuestro arte. 👏👏👏👏👏👏👏👏

#RTMasivo #Viral #Transformacion

[Gerardo Aristizábal @GerardoAristiz9]

Cuánta falta hace Carlos Gaviria Diaz. Este ideo hace parte de su magistral conferencia ‘Educar para la democracia’, dictada el 11 de marzo de 2015, en el @gimnasiomoderno

A los 20 días justos murió de neumonía.

Les copio el enlace, por si se animan.
https://t.co/tIvaclYxuR

[José Aroca @JoseArocaALC]

Tras los JJOO de 1936 en la Alemania nazi, Jesse Owens, atleta negro que ganó cuatro oros, fue preguntado por su experiencia en Alemania.
Resulta que pudo alojarse en la Villa Olímpica y comer con el resto de atletas, en EEUU no.
Roosevelt se negó a recibirlo en la Casa Blanca y en un homenaje en NY en un lujoso hotel le prohibieron usar la puerta principal...
A partir de mañana vamos a ser testigos del arraigado y vigente racismo de un país que no ha mejorado mucho que digamos.
Mañana empieza el Mundial más racista de la historia.

[José Ramón Fernández @joserra_espn]

Lo que se hizo en Zapopan merece reconocimiento. Más de 250 mujeres de Etzatlán tejieron una obra monumental que hoy luce rumbo al Mundial 2026. Trabajo, talento, identidad y tradición mexicana. Quedó espectacular. Felicidades a quienes hicieron posible este proyecto.

[Esther Castro @EstherCastroL]

Qué campaña por @IvanCepedaCast (tan linda) la que se está haciendo Antonella Petro.

Y mis respetos y agradecimiento infinito para los k-popers y el fandom de Tini, Taylor y Morat que usan su influencia en las redes sociales para defender la vida, los derechos y la justicia social.🫰🏻

[María Jimena Duzán @MJDuzan]

Recomiendo esta investigación que revela los estrechos lazos entre Abelardo De La Espriella y el periodista Luis Carlos Vélez, uno de los más connotados seguidores del candidato.

[Cuestión Pública @cuestion_p]

#FirmesPorLaPlata | Analizamos la compraventa del apartamento. De la Espriella lo adquirió por un valor simbólico de $10 a una empresa de Rafael Mora, el presunto receptor de casi $375.000 provenientes de las empresas de Saab, señalado testaferro de Nicolás Maduro. Todo el flujo de dinero, aquí. 👇🏻 https://t.co/hDaZ2YbUHR

[moni 🪭 @fluffyHobibu]

No hay tigres en Colombia, pero si tenemos varios felinos que necesitan nuestra ayuda para conservar su hábitat.

#ConCepedaGanaColombia
#ARMYxCepeda
#MeLaJuegoPorLaVida

[Esmeralda Hernández @EsmeHernandezSi]

El fracking sostenible no existe. Es una falacia que Abelardo (que no entiende nada) y el sinvergüenza que puso de fórmula vicepresidencial quieren venderle al país. Es letal para el ambiente, las comunidades, los ecosistemas y los animales.
Utilizan además una supuesta experta que solo aparece cuando necesitan lavarle la cara a algún politiquero o negociante del ambiente de los que es amiga, mientras destruyen el segundo país más biodiverso del mundo.

En este video desmentimos a los verdaderos enemigos del ambiente.

[José Gregorio Hdez G @josegreghg]

Una pésima "justificación" del crimen -completamente inaceptable-, que no solamente debe preocupar al feminismo sino a toda la sociedad y a cualquier persona que entienda y respete el valor primordial del derecho a la vida, garantizado en nuestro sistema jurídico.

[Gonzalo Guillén @HELIODOPTERO]

Magnífico video

[ihtiyar_33_ @Dede38__]

Barınağa çok net bir planla gitmiştim. Genç bir köpek istiyordum. Belki bir yavru. Belki bir yaşında bir köpek. Kolay olacak, ağır bir geçmişi olmayan, gözlerinde acı taşımayan ve geçmişi yüzünden sonunda beni de üzmeyecek biri.
Kulübelerin arasında yürüyordum. Genç köpekler havlıyor, zıplıyor ve ziyaretçilere doğru uzanıyordu. Neredeyse yavru köpeklerin bulunduğu bölüme ulaşmıştım ki birden durdum.
En arkadaki kulübede Bruno vardı. Altı yaşında, iri bir rottweiler kırmasıydı. Yüzünde yara izleri vardı, kulaklarından biri garip bir şekilde düşüktü ve burnunun etrafındaki tüyler çoktan beyazlamaya başlamıştı. Havlamıyordu. Zıplamıyordu. İlgi istemiyordu. Sadece durup geçen insanlara bakıyordu.
Durduğumu fark ettiğinde aniden ayağa kalktı ve kulübenin arka tarafına koştu. Uzaklaştığını düşündüm. Ama ağzında bir şeyle geri döndü.
Bu eski, mavi bir battaniyeydi. Ya da daha doğrusu, battaniyeden geriye kalan şeydi: Deliklerle dolu, yıpranmış, kenarları sökülmüş bir kumaş parçası. Bruno onu dikkatlice parmaklıkların yanına bıraktı ve bana, sanki sahip olduğu en değerli şeyi veriyormuş gibi baktı.
Gülümsedim ve görevliye sordum:
“Benimle oynamak mı istiyor?”
Kadın başını salladı.
“Hayır. Bunu herkese yapıyor. Battaniyesini paylaşmayı sevmez. Ama onun elinde kalan tek değerli şeyin bu olduğuna inanıyor. Eğer onu verirse, birinin sonunda onu eve götüreceğine inanıyor.”
Kalbimin sıkıştığını hissettim.
Meğer Bruno neredeyse beş yıl boyunca bir aileyle yaşamış. Onu yavruyken sahiplenmişler. Çocuklarla birlikte büyümüş, evin içinde uyumuş, aileyle seyahatlere gitmiş. Ama sonra aile taşınmış ve büyük bir köpeğin artık onlar için uygun olmadığına karar vermiş. Onu bir torba mama, birkaç belge ve bu battaniyeyle birlikte barınağa bırakmışlar.
Battaniye, yavruluğundan beri onunlaymış. Eski hayatından kalan son parçaymış.
İlk günlerde Bruno neredeyse hiç yemek yememiş. Sadece battaniyeyi bir yerden başka bir yere taşımış, üzerinde uyumuş ve burnunu kumaşa gömmüş. Sonra her ziyaretçi geldiğinde battaniyeyi kulübenin kapısına getirmeye başlamış. Oyun oynamak için değil. Dikkat çekmek için değil. Sanki sahip olduğu her şeyi insanlara sunuyor ve sonunda birinin onu seçmesini umut ediyormuş gibi.
Tam o sırada çocuklu bir aile yaklaştı. Bruno canlandı, battaniyesini aldı ve parmaklıklara doğru koştu. Gözlerinde yeni bir umut ışığı belirdi. Adam kulübenin bilgi kartına baktı, sonra Bruno’ya döndü ve şöyle dedi:
“Daha küçük bir köpek baksak daha iyi olur.”
Ve gittiler.
Battaniye Bruno’nun ağzından düştü. Havlamadı. İnlemedi. Sadece beton zemine uzandı ve başını battaniyenin üzerine koydu. Bu öfke değildi. Reddedilmeye alışmış olmanın verdiği sessizlikti.
Görevli bana sekiz aydır beklediğini söyledi.
Sekiz ay boyunca her sabah eski battaniyesini parmaklıklara taşıyıp beklemişti.
Yavru köpeklerin olduğu bölüme baktım. Gitmeyi planladığım yere. Sonra tekrar Bruno’ya baktım. Beyazlamış burnuna, yara izlerine ve patilerinin altındaki battaniyeye.
Ve bir şeyi fark ettim: Karşımda zor bir köpek görmüyordum. Bir zamanlar kalbi kırılmış ama hâlâ sevmeye çalışan sadık bir yürek görüyordum.
Kulübenin yanına çömeldim.
“Bruno, battaniyeni sakla. Artık onu vermene gerek yok.”
Başını kaldırdı ve kuyruğunu hafifçe salladı.
Görevliye baktım ve dedim ki:
“Onu sahipleniyorum.”
Kapı açıldığında Bruno dışarı fırlamadı. Önce battaniyesini aldı. Sonra yanıma geldi ve hareketsiz kaldı; sanki hâlâ fikrimi değiştirmemi bekliyordu.
Tasmasını taktım ve fısıldadım:
“Eve gidiyoruz, koca oğlan.”
Bu olay üç yıl önceydi.
Bugün Bruno kanepemin yarısını kaplayarak uyuyor, öyle yüksek sesle horluyor ki bütün oda titriyor ve her sabahı hayat yeniden bir armağan olmuş gibi karşılıyor. Bir sürü oyuncağı var ama her akşam yine eski mavi battaniyesiyle uzanıyor.
Sadece artık onu kimseye vermiyor.
Başını üzerine koyuyor ve huzur içinde uykuya dalıyor.
Çünkü artık elinde kalan son şeyi vererek sevgiyi hak etmeye çalışmasına gerek yok.
Ben barınağa sevmesi en kolay köpeği arayarak gitmiştim.
Ama bana sevginin her zaman kolay olmadığını öğreten köpeği buldum. Bazen sevgi; yara izleriyle, beyazlamış tüylerle ve dişlerinin arasında eski bir battaniyeyle gelir.
Ve buna rağmen hayatındaki en doğru karar hâline gelir.
Eğer bu hikâye kalbinize dokunduysa, bir ❤️ bırakın ve geçmişi olan köpeklerin de sevgi dolu bir geleceği hak ettiğine inananlarla paylaşın.

#ALINTIVEŞİİRSEL

[Valy 🎩🎭 @liderfiscal]

#ULTIMAHORA

Gran gesto de nobleza del defensa peruano Fabio Gruber (@fabgruber) quien tuvo un noble detalle con un niño con síndrome de Down al arroparlo con la chamarra que traia puesta para cubrirlo del frio.

Esto es el deporte, lealtad, solidaridad, respeto y humildad, valores que urgen retomar.

Bravo por este enorme gesto de amor al prójimo 👏👏👏👏

[Erick Velasco - Pacto Histórico @eravelasco]

.@DELAESPRIELLAE cree que inventándose cuentos de la fundación de Nariño va a engañarnos. Se nota que no conoce este pueblo, ni su historia, ni sus luchas, ni la dignidad que nos sobra.

Aquí conocemos nuestras raíces y no votamos por los que cambian de principios a conveniencia. Defendemos la vida y el trabajo honrado, dos cualidades que no tienen los que pagan por sus servicios.

Nariño se la juega por la vida. #ConCepedaGanaColombia #AbelardoEnCrisis

[上田優紀 / 写真家 @nature_yukiueda]

南極からの帰りの航海中に何百というイルカの大群と出会いました。

こんなにも美しい風景が世界には人知れず存在していることになにか救いのようなものを感じました。

世界で最も荒れる海、ドレーク海峡が信じられないほど穏やかだった日にほんの数分だけ出会った奇跡みたいな景色。

[Falca 🦘⚡️ @andresstaker]

Nada se compara con el amor incondicional y la lealtad que un perro le da a su humano. 🐶❤️‍🩹

[Ana BejaranoRicaurte @AnaBejaranoRG]

Imagínese uno seguir diciendo que José Manuel Restrepo es un académico o un tipo serio con todas las boberías y absurdos que anda vendiendo por ahí.

[Diario Cambio @Diario_Cambio]

🥹⚽ ¡El gesto de Fabio Gruber que conquistó al Cuauhtémoc!

Uno de los momentos más emotivos de la noche se vivió durante la ceremonia previa al partido España vs Perú, fue cuando el defensa peruano Fabio Gruber tuvo un noble detalle con un niño con síndrome de Down que lo acompañaba al ingresar al terreno de juego.

Al percatarse de que el menor tenía frío por las bajas temperaturas en el estadio, el futbolista se quitó la chamarra que portaba y se la colocó sobre los hombros, permaneciendo atento a él durante el protocolo previo al encuentro.

📹limaorganicaperu

#diariocambio #Puebla