Zlatan Ibrahimović’in, maçın sonunda Mattéo Guendouzi’ye yapılan saldırıyla ilgili yaptığı açıklamar:
Sirki izledim.
Herkes saçlı bir kötü adam istiyor. Tamam. Size olayların gerçek sırasını vereyim.
İnsanlar benden Guendouzi’nin bir palyaço olduğunu söylememi istiyor. Söylemeyeceğim.
Fransa’da oynadım. O stadyumu biliyorum. O rekabeti biliyorum.
Isınma bile bitmeden 55.000 kişi annene ve çocuklarına sövmeye başladığında, bu “atmosfer” değil. Bu ucuz bir şey. Fransa’da bundan azı için maçları durdururlar.
Hakem duydu. Dördüncü hakem duydu. Kimse tek kelime etmedi. O yüzden şimdi gelip ahlak dersi vermeyin.
Guendouzi, Lyon’un evinde bir Marsilya çocuğu. Maç başlamadan önce onu düşman seçtiler. O gürültüde 90 dakika oynadı, takımı deplasmanda iki gol attı ve Fenerbahçe 18 yıl sonra ilk kez Şampiyonlar Ligi’nde.
Bu işin gereği. Gerisi tiyatro.
Jest yapmak suç değil. “Allez / OM” suç değil. Ailesi hakkında bir buçuk saat şarkı söyledikten sonra orta parmak kaldırmak çirkin, evet — ama bu ilk yumruk değil. İlk yumruk tribündeydi.
90 dakika taş atarsan, biri geri geldiğinde ağlama.
Sonra 48 yaşındaki bir kaleci antrenörü. Cantona gibi koşup bir oyuncuya tekme atmaya çalışıyor.
Bu tutku değil. Bu, kulübünün Şampiyonlar Ligi’ni yine kaçırdığı için aklını kaybeden bir yetişkin adam.
Hayal kırıklığı kabul edilebilir. Personelden uçan bir tekme değil.
Ederson ve diğerleri, takım arkadaşlarının yapacağı şeyi yaptı: adamlarının önüne dikildiler. Bu futbol. Bu sadakat.
Tolisso ona mütevazı olmasını söyledi. Tamam. Kaptanlar konuşur. Buna saygı duyarım.
Ama tevazu, 60.000 kişinin çocuklarına hakaret ettiği yerde heykel gibi durmak değil. Olgunluk ayrıca, karşı tarafın sınırı çoktan aştığını bilmektir.
Guendouzi sessizce tünele gidebilirdi. Bu daha akıllıca olurdu.
Gitmedi. O olduğu odur.
Ama eğer sadece cevap veren oyuncuyu cezalandırır ve bunu başlatan stadyumu görmezden gelirsek, ona tekme atmaya çalışan antrenörü görmezden gelirsek, o zaman saygıdan bahsetmiyoruz.
Daha iyi PR’ı olanın lehine konuşuyoruz.
Her jestini sevmiyorum. Onun pes etmemesini seviyorum.
Aslanlar yuhalanır. Koyunlar bir açıklama ister.
Aradaki fark bu.
Mutlak butlanı da iktidar icazetiyle CHP koltuğuna geçecek kişiyi de siyaseten tanımayacağız. Kararlılık büyürse karanlık dağılacak, içinizi ferah tutun. Memleketimiz için direneceğiz!
Videoyu her izlediğimden boğazım düğüm düğüm oluyur. Takımdaki herkes Baldwin'i korumak için etten duvar örüyo. Birch koluyla başını başını koruyor, Melli taraftar dokunmasın diye kendine çekiyor. Jantunen bile o gidene kadar koruyor. Ağlıyorum 😭💛�
Wade Baldwin sen bizim her şeyimizsin. Pana bizim salonda hakemle kazandıktan sonra logoda sevinmeye kalkmıştı ve üzerlerine yürümüştü. İntikamımızı çok acı bir şekilde aldı, buzzer'ı sokup direkt logoya gidiyor. Çok büyük karakter, çok büyük kudurtuculuk, çok büyük winner'lık.