yine ayni seyler. yine o balkon da tek basimayim. yine bana eglik eden ve iliklerime kadar hissettiren rüzgar ve yine aklimdan silinmeyen hatta oraya kazinmis düsünceler.
İnsanların içindeki yalnızlığı, verdiği savaşı, ayakta kalmaya çalışırken kaybettiklerini, hayatta kalmaya çalışırken içten içe öldüğünü ve ölürken bile size güldüğünü, umut verdiğini bilmiyorsunuz, görmüyorsunuz. Bazı savaşlar çok sessiz, bazı yaralar çok güleryüzlü.