Bir kadın olarak kendi faturalarımı ödeyebilmek, canım bir şey çektiğinde gidip yiyebilmek, arabamın yakıtını koyup gezebilmek dünyanın en güzel hissi. Dilerim hiçbir kadın bunlar için bir erkeğe boyun bükmez.
ben hayatimda benim kadar kendisiyle derdi bitmeyen bi insan tanimadim, ne yapsam yetmiyo asla salamiyorum kendimi, benim dusmana falan ihtiyacim yok bana ben yetiyorum
İş yerinde bir ablamız var, özel hayatıyla ilgili ağzından kerpetenle laf alırsın. Yüksek lisansı bitirir, diplomasını duvara asınca öğreniriz. Yeni bir araba alır, otoparkta denk gelince "Hayırlı olsun" deriz. Eskiden bu kadar gizemli olmasını "içten pazarlıklı" olmasına bağlardım. İnsan sevincini, heyecanını herkesle paylaşmaz mı derdim. Ama yaş aldıkça anladım ki en doğrusunu o yapıyor. Hayallerini ve hedeflerini kimsenin negatif enerjisine, kem gözüne ya da "yapamazsın" diyen gereksiz yorumlarına kurban etmiyor. İş bitmeden kimseye haber vermiyor. Başarıyı sessizce inşa edip, gürültüyü sadece sonuca bırakmak cidden çok büyük bir vizyon.
Çok mutsuzum ya iş hayatının bu kadar acımasız bu kadar merhametsiz oluşuna kendime olan saygımı koruyacağım diye çizgimi karakterimi koruyacağım diye her şeyi bu denli içime atmaktan da bıktım sabır kalmadı kalmadı sabrım