Bir kere daha canımı neyin sıktığını anlatacak halim yok. Yanlış yapan da, telafi etmeye tenezzül etmeyen de ne yaptığının farkında. Herkes her şeyin farkında, kime neyi anlatacaksın."
Herkesin hayat mücadelesi kendisine yetiyor zaten. Kimse bir başkasının hayatına karışmasın. Kim neyi nasıl düşünüyorsa da düşünsün umrumda değil artık..
Zaman geçiyor ve insan birçok şeye karşı heyecanını kaybediyor. İnsanları yaşlandıran seneler değil, azalan veya tükenen heyecanları.
Ve ben o içime sığmayan tarifsiz çocukluk heyecanlarımı çok özlüyorum...
Bütün o gösterdiğin çabaya, yaşadığın yorgunluğa,bizim için en iyisi hangisi olur düşüncesine ve bunları dile getirdiğinde; sen ne yapıyorsun ki ? sorusu sana aslında bu kadar emek vermeye gerek olmadığını gösteriyor.İşte asıl insanı bu yoruyor.
“Âyinesi iştir kişinin,lafa bakılmaz.” Önemli olan senin istemediğin şeyden ders çıkarıp yapmaması o an “Tamam,senin istediğin olsun.” demek çok kolay…Doyasıya güvenmek gerçekten zor.
Kendi yaralarına merhem olabilen kimse, başkalarının yaralarına da merhem olabiliyor. Veya kendini teskin edebilen kimse, başkalarını da teskin edebiliyor. Aslında anlamak, tanımak, kendinden başlar; insan kendini anlıyorsa, başkalarını da anlayabiliyor.
İnsanların hayatlarına karışanlardan nefret ediyorum. Tercihlerine saygı duymayıp yorum yapıp seni o karardan pişman etmeye çalışana kadar susmayanlardan nefret ediyorum. İlk önce kendi kararlarınızın doğru olup olmadığını sorgulayın!
Hayatımı dövünerek, şikayet ederek veya memnuniyetsiz bir şekilde somurtarak tüketmek istemiyorum. Koşullar ne kadar kötü olursa olsun, vaziyete teslim olmak istemiyorum. Öyleyse,teslim ediyorum kendimi; umudun daima diri ve daima muhkem varlığına.
Koşullar ne olursa olsun, daima memnun olacağım bir dünyada yaşamadığımın farkındayım. Hayal kırıklıkları muhtemel ve kazanmak da her zaman mümkün değil. Tanıdım dünyayı, beklentiler ile aldatmasına izin vermiyorum.Ama insan, gene de bekliyor.
Farkındasın ama susuyorsun. İncinmek istemiyorsun. Susuyorsun, lakin susmak da bir hafiflik vermez veya deva olmaz, yüktür. Ne konuşmak ne de susmak fayda sağlamaz bazen. Bu bir düğümdür, ancak Allah açar. İnsansa açmaya muktedir değildir.