Sadece şunu söyleyeyim: Bazı şeyler yıllarca ertelenir ama kapı kapandığında kendiliğinden olur.
Ertesi gün sınıfta yan yana otururken kimse hiçbir şey anlamadı.
Ama biz biliyorduk… 🤪
Arkadaşım geldi.
Erkek.
Normalde “arkadaş” dediğin türden ama sınıfta derslerde biraz farklıydık. Yan yana otururken dizlerimiz değince kimse çekmezdi. Arada bir el değmesi, arada bir bakış… Söze dökülmeyen şeyler.
Dün bir kaç kişi bu arkadaşın evde toplandık.
Evi gezdiriyordu bize. Baş başa kaldık. Odaya geçtiğimizde hava sessizdi. Fazla sessiz.
Konuşmadık. Gerek yoktu.
Ayakta durduk bir süre. Göz göze gelince o eski sınıf anları geldi aklıma. O da hatırladı belli ki.
Bir adım attı. Ben geri çekilmedim.
Sonrasını anlatmaya gerek yok