zamana inanıyorum. zamanla hiçbir şeyin geçmediğine ama her şeyin olması gerekene dönüştüğüne, her şeyin yerli yerine oturduğuna, parçalanışın bir bütünü var ettiğine inanıyorum.
Bitti dediğin anda
Yeniden başlar insan başka bir hayata...
Ve bitti dediğinde durduğunu zannettiğin her şey,
Yeniden yepyeni güzellikler için çarpmaya devam eder...
Nefes aldığın sürece
Her yeni gün bir başlangıçtır…
Ben bir ara bunları hak etmediğimi düşünmekten aklımı kaybettim sandım. Sizin gözünüz bile dolmadı. Neyi nereye koyduğumu unuturum ama bana yaşattığınızı ömür boyu unutmam.
Canın acıyacak ki, büyüyebilesin. Bazı şeylerin değerini anlayabilesin. Tecrübe edinebilesin. Sen acına yenik düşmek yerine, ondan tecrübe almayı başarırsan kazanırsın. Çünkü en sağlam tecrübeler, acıdan kazanılır.
Birçok şeyi görmezden gelmeye başladım ve bunun için asla pişman değilim. Ufak tefek detaylar bile benim için çok önemliydi ama şimdi pek değeri yok. Hatır gönül diye diye kendimi hiçe saymışım. Değeri, vefası, güzelliği, anısı var diye diye kendimi kaybetmişim. Artık gereği yok.
Vefa bir çok şeyden üstündür. En zor zamanlarında yanında olan, mutsuz olduğunda, hastalandığında sana iyi gelmeye çalışan, yorulduğunda sırtını sıvazlayan birisinin yerine dünyada kim olursa olsun hiçbir an geçmez. Güzellik, yakışıklılık hepsi zamanın önünde diz çöküyor ama vefa ilelebet yanında kalıyor. Umarım; herkesin yolu vefalı insanlarla kesişir, üç beş adım attıktan sonra ilk yol ayrımında kaybolanlarla değil.