Sona iten bakışımı anlarsın, yangın duyarlığı anlarsın, mecbur döngüyü anlarsın. Oysa sadece bir taşa bakıyorsundur. Sonuç görüyorsundur. Değiştirebilir hiçbir şey yoktur. Ne anlamak, ne ağlamak ne kesinlik acı veriyordur. İşte büyü, buradadır:
Normalin yalanını anlarsın.