İnsan bazen içinden konuşur, içinden inanır, içinden dua eder. Bazen içinden kırar, kırılır. Bazen içinden küser, bazen içinden ağlar. İnsan bazen içine çekilir; huzursuz etmek istemez. Bazen içinden dua eder; mutlu olsunlar ister. İnsan bazen içinden çıkamaz; içlerinden çıkar.
Bakın arkadaşlar, şunu anlayın artık: Bir insan size doğru yürümüyorsa, gitmek istediği yer siz değilsinizdir. Aramıyorsa merak etmiyordur; merak yoksa özlem de yoktur. Sevgi, kendini gizleyen değil, kendini gösteren bir şeydir.Bazen kabullenin;her tohum her toprağa ait değildir.