Gözümde canlandırdım bu sahneyi. Seni azarlanırken hiç görmedim ama o güzel yüzünün böyle bir durumda bürünebileceği hali düşündüm… neler yaşatmış, nasıl davranmışlar meğer sana! ah benim canım, canım kardeşim.
“If I could start again
A million miles away.
I will keep myself,
I would find a way”
Rüyamdaki bu şarkı sözleri seni anlatır gibi. Keşke sen de baştan başlayıp bir yolunu bulabilseydin.
Rüyamda yabancı bir şarkının sözlerinin mükemmelliğini konuşuyorduk senle. Johnny Cash’i senle tanımış, James Blunt ‘u sana ben önermiştim.Senle dinlediğim şarkıları birlikte dinleyebileceğim başka kimse yok şuan hayatımda.
Bugün ,Kadınlar Birlikte Güçlü Platformu ile birlikte İstanbul’dan sesimizi yükselttik.
Hakikat açığa çıkana,kaybedilen kadınların akıbeti aydınlatılana kadar mücadele etmekten, sormaktan ve birbirimizin sesini büyütmekten vazgeçmeyeceğimizin sözünü verdik!
Uyuyamıyorum. Aklımdan çıkmıyor kardeşimin uğradığı haksızlık. O alçak katil sizden biri olduğu için susuyorsunuz. Katil sizden değilse yııtınıp durursunuz “ jın, Jiyan, azadi” diye. “Sizden” diyorum evet, çünkü ben artık asla sizden biri olmayacağım.
Dilan… seni çaresizliğe sürükleyen her ne ise, bana seni geri getirememenin çaresizliğini yaşatan o lanetli kişi ve kurumlar her kimse, onlar sustukça ben soracağım;
#dilankaramananeoldu?#
Peki sorumlulardan neden hâlâ hesap sorulmadı? Hayatta olduğu son gün üstüne bıçakla saldıran, ona şiddet uygulayan fail Mazlum Toprak neden hâlâ serbest? Nasıl hâlâ elini kolunu sallayarak Diyarbakır'da kafelerde gezip eğleniyor?
Bugün Torîn'in doğum günü. Yaşasaydı 34 olacaktı. Torîn, dertleri artık bitsin diye gün sayarken öldü. Onun altında ezildiği, daha fazla dayanamadığı o dertleri ona yük edenler ise hiçbir hesap vermeden hayatına devam ediyor.
Bugün şüpheli bir biçimde ölen sevgili arkadaşımız ve yoldaşımız Dilan Karaman'ın doğum günü. Bu vesile ile bir kere daha soruyoruz:
#DilanKaramanaNeOldu
Bugün doğduğun mahalleye gittik ailecek. İçtenliğinden hiçbir şey yitirmemiş komşularımızla seni andık. Hüzünlü, sensiz ama senle dolu bir gündü. Bizi 33 yıl onurlandırdığın için teşekkür ederim Diliş’im. İyi ki doğdun, iyi ki geçtin hayatımızdan.
28.05.1992’de papucum dama atılmış, evin en küçük kızı ünvanını sana kaptırmıştım. Kıskanıyordum içten içe ama bir yandan da çok seviyordum. Bu fotoda üzerinde koca güğümlerin olduğu sobadan korumaya çalışıyorum seni. Seni o lanet günde de koruyabilseydim bugün 34 olacaktın.
Dilan'ın o gün sarılacağı birileri olsaydı bugün bizimle olacaktı belkide. Bu düşünceden çıkamıyorum.
Tek başına bir parkta oturup ağladı saatlerce...sonra veda bile etmeden gitti.
Yoldaşı ablası aynı zamanda femist bir kadın olarak canımı en çok yakan da, o gün şiddet uygulayan "Mazlum Toprak" tarafından hastaneye götürülüşüdür.
Ve ben hala o ıssız parktan çıkamadım kendimi oraya bıraktım.
@konusmerve_ bugün 2,5 yaşındaki kızımızı oyun evine götürdük. Yaklaşık 3 saat orada oynadı.Çıkmayı asla istemedi, sonra yemeği oyun alanı olan bir restaurantta yedik, kızımız için bir buçuk saat de orada oturduk. Artık eve gidecekken anne beni parka götürün dedi… 🤦♀️
@financialfree42 Aslında herkes kendi döneminin şartlarına göre yaşıyor ve insanlar hep kendisine verilmemiş olanı yavrusuna vermeye çalışıyor. Bizim ebeveynlerimiz de elinden geleni yapmıştır emin olun. Yani onların elinden de o kadarı gelmiş