Ben vefasızım. İnsanı da pek sevmem; gitmek isteyen gider. Aramayanı aramam, gelmeyene gitmem. Tabii bunların bir sebebi var. Eskiden haddinden fazla vefalıydım.
Ben bir insanın hatasına değil, o hatanın arkasına sakladığı niyetine bakarım. Kusur her kulda olur ama samimiyetsizlik bir karakter meselesidir. Hata yapanı affedebilirim ama beni aptal yerine koyanı asla. Güven dediğin tek kullanımlıktır. Bittiği yerde ne kelimeler kurtarır ne de pişmanlıklar.
hayatta inandıgım ilk ve tek propaganda herkes kalbinin ekmeğini yer içinde fesatlık, hasetlik, kıskanclık olan herkes sonunda kaybediyor, başının pek bir önemi yok.