@basyazar Tüh Allah seni kahretsin,küçücük çocuğa yaşattığı korkuya bak,etrafındaki herkese de yazıklar olsun,bi tane patlatamamışlar o ağzına,poliste formayı çıkarıyor,ya bi gidin allah aşkına ya ne mutsuz,nefret dolu,tahammülsüz,alçak bir toplum oldul böyle
İspanya’ya ve İspanyollara duyduğum sempati, çeyrek asır önce canlı yayında izleyip gözlerimi dolduran bu ana dayanır.
YouTube’da açılış törenini bulup, o kısmı ayırdım, yeniden izledim, paylaşmak istedim…aynı güçlü duyguyu yaşadım…
Tarih 20 Ağustos 1999…yer Sevilla stadyumu…Dünya Atletizm Şampiyonası açılış töreni…
17 Ağustos 1999 Gölcük depreminin üzerinden sadece üç gün geçmiş.
Türkiye, yaşadığı büyük yıkıma rağmen Dünya Atletizm Şampiyonası’na üç sporcuyla katılıyor. Bayrağımız stadyuma girdiği anda tribünler ayağa kalkıyor , büyük bir alkış yükseliyor. Türkiye’nin adı anons edildiğinde alkış daha da güçleniyor, tüm stadyuma yayılıyor…
Dönemin İspanyol yöneticileri de ayağa kalkarak Türkiye’yle dayanışmalarını gösteriyor.
Bu yüzden benim İspanya’ya olan sempatim, son dönemdeki siyasi gelişmelere ya da futbola dayanmıyor sadece…
Hafızamda İspanyollar, en zor günümüzde acımızı paylaşan, Türkiye’ye samimi duygularla yaklaşan bir halk olarak yer etti.
O yüzden dünya kupası finalinde rakip kim olursa olsun, gönlüm İspanya’dan yana olacak.
@AtillaTasNet Şoktayım gerçekten.Çok sevdiğim saydığım bir adamdı,bağışlarımı ona yaptım hep.Hatta ilk başta asla inanmadım ama maalesef gerçekmiş.İçimden bir parça daha gitti,artık kimseye güvenipte zerre kılımı kıpırdatmam bu nedir ya