“mesela karşımdaki insan beni ne kadar üzmüş olursa olsun, benim yüzümden üzülmesini istemem. çünkü biri yüzünden üzülmenin ne kadar yıkıcı ve ne kadar çaresiz bırakan, insanı içten içe çürüten bir duygu olduğunu biliyorum. kimseye bunu yaşatacak kadar kötü olmak istemiyorum.”
İnsanların, odaların, yolların, arkadaşların,
kendi kalbinin sürekli değiştiğini, bir adım atıp geri baktığında aynı sesi işitmeyeceğini, fotoğrafların hep ‘eski’ olduğunu bilmek garip hissettiriyor. “Acaba şimdi nasıl” diyorum eskide kalan neyi hatırlasam. Acaba eskisi gibi mi?
@lugatxtr ßizde kitaplıktaki kitaplar nesilden nesile aktarılır önce ben okurum sonra kardeşim sırasıyla teyze kızlarım amca çocuklarıma doğru akan bir nehir gibi dökülür kelimeler ✨ßu yüzden kime çıkarsa lütfen alıp rafa kaldırmasın,paylaşsın okuduklarını anlatsın ki okumaya teşvik etsin