Bugün yüreğimin en kıymetli köşelerinden birini kaybetmiş gibiyim…
Kadir İnanır benim için sadece Türk sinemasının efsane bir oyuncusu değildi. O, yüreği sevgiyle atan, kardeşliği kendine ilke edinmiş, bu toprakların vicdanı olan çok büyük bir insandı.
Yıllar önce beni film setine çağırmıştı. Elinde bir türkü vardı…
“Yan Yaralı Yüreğim Yan…”
“Mahsun,” dedi, “bu türküyü sana buldum. Fatsalı dostlarım besteledi. Bunu sen oku.”
Ben de büyük bir onurla o türküyü söyledim. O eser yıllar boyunca hafızalarda yer etti. Bana sadece bir türkü emanet etmedi; sevgisini, güvenini ve dostluğunu da emanet etti.
Yıllar sonra sinema filmleri yapmaya başladım. Güneşi Gördüm filminin ardından, Yılmaz Ulusoy’un ofisinde yeniden karşılaştık.
Filmi izlemişti. Bana sarıldı ve unutamayacağım şu sözleri söyledi:
“Mahsun, kendimi bir Yılmaz Güney filminin içinde zannettim. Yapmış olduğun filmlerle inanılmaz olanı başardın. Sinemada çıtayı yükselttin. Sen hep filmler yap, hep türküler söyle.”
Ardından bana hayatım boyunca yolumu aydınlatan şu nasihati verdi:
“Mahsun… Bu ülke güzel ama bir o kadar da garip bir ülke. Bazı kesimler, Diyarbakırlısın diye sana ırkçılık yapacaklar. Seni öteki görecekler, önyargıyla yaklaşacaklar, görmezden gelmeye çalışacaklar. Başarılarını küçümsemek isteyecekler. Ama onların çiğliklerine, seni öteki görmelerine sakın aldırma. Sen kardeşliği ve başarıyı kendine ilke edinmiş bir adamsın. Bu yoldan yürümeye devam et. Sen doğru yoldasın. Hep ileriye bak kardeşim.”
Bu sözler benim için sadece bir övgü ya da bir nasihat değildi. Ne zaman yorulsam, ne zaman haksızlığa uğrasam, ne zaman umudumu kaybetmeye yaklaşsam, Kadir Abi’nin o sesi kulaklarımda yankılanırdı.
Kadir Abi yalnızca büyük bir oyuncu değildi. Vicdanı, cesareti, insan sevgisi ve onurlu duruşuyla bu ülkenin yetiştirdiği en kıymetli insanlardan biriydi. Sanatıyla iz bıraktı, insanlığıyla gönüllerde yer etti.
Canım abim…
Sana duyduğum sevgi, saygı ve minnet ömrüm boyunca hiç eksilmeyecek.
Ruhun şad, mekânın cennet olsun büyük usta…
Seni daima sevgiyle, saygıyla ve büyük bir özlemle hatırlayacağım. #kadirinanır
YAŞASIN BARIŞ…
Afganistanı işgal etmeye kalkan Rusya , Amerika ve NATO Taliban karşısında kaybettiler. Bunlar yüzünden Afganistan’nın üzerine kara basan çöktü, insanlar orta çağ karanlığına gömüldü.
Afganistan gerçeğini görmezden gelenler İran konusunda çok büyük bir yanılgıya düşüyor. İnançla direnen insanları tankla, uçakla, hesapla, kitapla yenemezsiniz. Bu yüzden “İran savaşı üç günde biter, bir ayda çöker” diyenler yanılıyor.
İran’da yönetimi sevmeyen, acılar yaşayan, baskılardan ve zulümden yorulmuş milyonlar var. İsrail’de de Netanyahu’yu sevmeyen, ona çocuk katili diyen milyonlarca yahudi var. Amerika’da şu anda Trump’ı sevmeyenler var. Özellikle Epstein Adası bağlantıları üzerinden, çocuk tecavüzcüsü diyen milyonlar var. Sorun halklar değil; sorun, halkların üzerinde kurulan baskı ve yalan düzeninde.
Zorba rejimlerin iktidarda kalmak için ürettiği yalan hep aynıdır. Halkı manipüle etmek için “Biz olmazsak ülkemizi parçalarlar” masalını anlatırlar. Yaşanacak olan dünyayı, menfaatleri için cehenneme çevirirler.
Oysa bilgi ve iletişim çağındayız. İnsanlar barış içinde mutlu bir şekilde yaşayabilirler.
İnsanlar zalimlerin karşısında ayağa kalkmaya karar verdiğinde, artık hiçbir güç onları durduramaz.
Tarih zalimleri ve katilleri kaydeder. Ama barışı savunanlar ve onuru için direnenler efsaneleşirler.
Güç geçici, vicdan ve merhamet kalıcıdır.
KAHROLSUN DİKTATÖRLER! KAHROLSUN ZALİMLER!
KAHROLSUN SÖMÜRGECİLER!
Bu adamı Hollywood boşuna aforoz etmedi,
Mel Gibson, Küresel pedofil sapıkların çocukları satın alıp tecavüz ettiğini onları öldürürek kanlarını gençlik iksiri (Adrenokrom) olarak kullandığını ifşa ettiği belgeselinin izlenmesi gerektiğini anlatıyor…
FLAŞ...FLAŞ...
Epstein adlı bir şeytan tarafından yönetilen ve küçük yaştaki kızlarla en iğrenç ilişkilerin serbest olduğu bir ada düşünün.
Naom Chomski’den Clinton'a, Trump’a, İngiliz kraliyet ailesinden, Suudi hanedanına kadar bir yığın ünlü, orada her türlü sapkınlığı bilip yaşamış.
Şimdi düzen kalmaz, her şey yıkılır korkusu yayarak bu insanlık suçlarını kapatmak istiyorlar.
İstediklerini gerçekleştirecek güçleri ve paraları var.
Asıl soru ise halklar ne yapacak?
Bu düzen böyle mi gidecek?
Çünkü bu iğrençliği temizlerse halklar temizler.
***
Geçmişte Türkiye'de de Epstein Adasına benzer bir yer vardı.
Orada da yaşı küçük kızlar zorla, işkenceyle bekâretlerini Ortadoğulu petro dolar zenginlerine teslim ediyorlardı.
Ama bir televizyon habercisi çıktı ve ölümü göze alarak oradaki kanunsuzluk bayrağını bir daha asla çekilmemek üzere indirmeyi başardı.
Gerilim ve korku filmlerine taş çıkaracak bu olay, çok yakında
@halktvcomtr 'nin YouTube kanalında...
Epstein olayı Dünya genelinde infial yaratmış, kanımızı donduran bir olaydır.
Çocuk istismarı ve işkence olaylarına karışan kişilere hapis cezası yetmez.
En basit tabiri ile yaşama haklarının ellerinden alınması gerekli.
Müthiş video. İtiraf ediyorum ben ana akım siyasi mizah özlemişim. Kenan Evren kılığına giren Levent Kırca, Demirel taklidi yapan herhangi birisi, Mesut Yılmaz'ı tiye alan Plastip Şov, Akbulut fıkraları, Çiller gafları... Bunlara sevdalıymışım.
Bence dünyanın en güzel film müziği: 1966 İtalya yapımı western filmi: 'İyi, Kötü ve Çirkin' müziğidir. Bin kere dinlesem yine de bıkmam. İtalyan Senfoni Orkestrası yeniden yorumlamış müziği.
🤍Bir zamanlar Adana, sadece bir şehir değil, yaşanmışlıkların, anıların ve samimiyetin başka bir haliydi.
Zamanın yavaş aktığı, insanların birbirine selam vermeyi unutmadığı o güzel günlere kısa bir yolculuk…
Yapay zekanın geleceği gerçekten ayırt edilemeyecek.
Nuri Yıldız, ikonik filmlerin setlerine yeni bir ziyaret gerçekleştirdi. Sahne geçişlerindeki hata payının düşüklüğü dikkat çekiyor.
İki çocuk babasıyım.
İkisinin de iyi eğitimler alması için uğraşıyorum.
Ama yapay zekadaki gelişmeleri yakından izleyen birisi olarak eğitim sistemi ile dünyanın gittiği yer arasındaki devasa uçurumu görmek beni çok korkutuyor.
Çok emin olduğum bir şey var:
Önümüzdeki yıllarda yapay genel zekaya ulaşacağız. Ve bu büyük bir işsizlik dalgası getirecek.
Öncü dalgalar şu anda da kıyılara vuruyor, bütün dünyada genç işsizliği hızla tırmanıyor.
Peki bizim çocuklarımız böyle bir dünyaya nasıl hazırlanıyorlar?
Oysa bizim gençliğimizde hayatın formülü çok basitti:
Okula git → diplomanı al → bir işe gir.
Ama artık bu formül çatırdıyor.
Eğitim fiyatları uçuyor, yapay zeka dolayısıyla yeni mezunlara yönelik pozisyon sayısı hızla azalıyor.
Sistem, artık var olmayan bir dünyaya insan yetiştirmeye devam ediyor.
Britanyalı girişimci Daniel Priestley bu durumu şöyle özetliyor:
“Hem tarihin en kolay zamanı… hem de en kötü zamanı.”
Gerçekten de bugün:
- Dünyada hiç olmadığı kadar çok para var.
- Hiç olmadığı kadar çok fırsat var.
- Küresel pazarlara ulaşmak hiç olmadığı kadar hızlı.
Teoride bu, insanlık tarihinin fırsata en açık dönemi olmalı.
Ama sorun şu:
Okul sistemi sanayi devrimine göre tasarlanmış, insanları artık var olmayan fabrika ve ofis düzenlerine hazırlıyor.
12–15 yıl boyunca her gün aynı eğitimi alıyorsun…
Sonra dışarı çıkıyorsun…
Ve karşında bambaşka bir ekonomi var:
- Otomasyon
- Yapay zekâ
- Ucuz küresel iş gücü
Seni 20 yıl önce mükemmel kılacak beceriler, bugün bir model tarafından saniyeler içinde kopyalanabiliyor.
Sorun sadece teknolojiyle sınırlı da değil…
Aynı teknolojiyi kullanan çok daha düşük maliyetli bir rakiple de yarışıyorsun.
Bu yüzden diplomaların önemi gittikçe azalıyor.
Diplomadan çok daha önemli konular şunlar artık:
- Yapay zekâ araçlarıyla baştan sona büyük bir problemi çözebiliyor muyum?
- Yapay zeka ile çıktılarımı 10 kat artırabiliyor mu?
- Bir modelin ve ucuz bir freelancer’ın birlikte yapabileceğinden daha fazlasını üretebiliyor muyum?
Geleceğin kazananlarını bu sorular belirleyecek.
Artık mesele diploma meselesi değil.
Ve eğitim sistemlerimiz bu sorunun hiç farkında değiller.
Peki ya siz farkında mısınız?
Siyasetten başka bir işi, üretimi ya da tutkusu olmayan insanları oylarınızla bir yere getirmeden önce iki kere düşünün! Çünkü hayatta başka hiçbir seçeneği olmayan biri, sizin geleceğinizi kendi koltuğuna rehin eder.
🛎️Türkiye’nin en büyük saat kulesinin içini görmüş müydünüz? Adana’nın kalbinde, tam 32 metrelik ihtişamıyla yükselen *Büyük Saat*, sadece dışıyla değil, içindeki tarihiyle de büyülüyor.
⚠️ YENİ BİR DÖNEM…
Son günlerde yapay zekâ tarafından üretilen üç şarkıya sardım.
Ve inanın, o kadar iyiler ki… Yakında sahnede okuyacağım.
Müzikte artık geri dönüşü olmayan bir döneme girdik. Sadece on saniyede yapay zekâ bir şarkı üretebiliyor. Türünü sen seçiyorsun: Anadolu motifli elektronik, lo-fi arabesk, trap-pop, drill, synthwave, afrobeat, hyperpop ya da deep house v.b. Solistin sesini belirliyorsun; birkaç saniye sonra karşında tamamlanmış bir şarkı var. Üstelik müzikten anlayan ya da anlamayan herkes bunu yapabiliyor.
Yapay zeka sitelerini aynı anda kullanan binlerce kişi, her gün on binlerce şarkı oluşturuyor. Bu müthiş hız, müzik sektörünü sessiz bir çöküşe sürükleyecek gibi görünüyor. Çünkü ortada artık ne aranjör var, ne stüdyo, ne müzisyen, ne mix, ne mastering, ne de besteci var. Üretim bedava.
Dijital devrim, fiziki satışları bitirdi. Müzik endüstrisini algoritmalar yönetmeye başladı. Ülkenin en sevilen yıldızlarını, starlarının üretimleri görmezden gelindi. Yeni dönemin iyi ya da kötü solistleri her 15 günde ya da ayda bir şarkı üretti. Ve algoritmalar sürekliliği korudukları için onların isimlerini tanıdı, listelerin en üstüne taşıdı. Paralı listeler, güçlü şirketlerin manipülasyonlarıyla aynı isimleri döndü durdu. Tanınmış ya da tanınmamış fark etmezdi; bu sistem kime yatırım yapılmışsa onu öne çıkarttı. İnsanlarda buna inandı.
Ama şimdi yeni bir dönem başıyor ve her şey değişecek.
Çünkü artık onursuz, kurnaz ve paraya dayalı olan eski müzik algoritmalarının yerine, sınırsız bir yapay zekâ algoritması dönemi başlıyor. Artık konuşan sen değil, algoritmanın kendisi. Ve o eski yanlış olan düzen bitme noktasına gelecek.
Ve işin en çarpıcı yanı şu: Yapay zekânın ürettiği eserler gerçekten çok iyi.
Bu sistem, müzik tarihindeki milyonlarca eseri tarayarak içlerindeki duyguları, ezgileri ve armonileri öğreniyor; ardından bu kodları yeniden harmanlayarak ��insan eli değmiş” gibi görünen melodiler yaratıyor.
Yapay zekânın melodileri bize yabancı değil. Çünkü çoğu, yıllarını müziğe adamış bestecilerin eserlerinden besleniyor. Türk müziğinin hafızasında bir arkeolog gibi dolaşıyor; her dönemin izinden, her melodinin gölgesinden yararlanıyor. Biz farkında olmadan, geçmişte ürettiğimiz duygular algoritmaların elinde yeniden biçimleniyor. Yakında mahkeme salonları, bu melodilerin kime ait olduğu sorusuyla dolacak. Unutulmasın; O besteler bir düğmeye basanların değil; o melodiler hâlâ gerçek bestecilerin hakkı.
İşin büyüleyici bir yönü de var: Elinde çok eski bir kayıt var diyelim — dedenizin söylediği bir türkü, babanızın sesi ya da Âşık Veysel’in yıllar önceki kaydı… O dönemin şartları belli; cızırtılı, loş, solgun bir ses. O kaydı yapay zekâya veriyorsun; sistem o sesi öyle bir “canlı” hale getiriyor ki inanmakta zorlanıyorsun.
Ses pırıl pırıl, orkestrasyon muazzam, her şey modern bir stüdyo kaydı gibi.
Sonuç gerçekten büyüleyici. Ve bu yüzden kimse bunun karşısında duramayacak.
Yapay zekânın solistleri kusursuz; enstrüman çalımları inanılmaz, aranjeleri gerçekçi ve teknik olarak olağanüstü.
Her nota yerli yerinde, her duygu tam kararında. Film müziklerinde de durum aynı..
Peki geriye ne kalacak?
Hiçbir şey…
Çünkü müzik, insanın hatasıyla güzeldi.
O küçük yanlış nota, o kontrolsüz nefes, o içten gelen kırılma…
Artık hata da yok, insan da.
“Ruhsuz bir sistem, milyonların ruhuna dokunmaya başladı.”
GEÇMİŞ OLSUN